يگانگى ياد كند و او را عبادت نمايد . نيز از آن حضرت نقل شده : در روز قيامت زنانى را كه به واسطهء زيبايى به گناه افتاده‌اند ، پيش مىآورند و از آنها مىپرسند : چرا دچار گناه شدى ؟ مىگويند : پروردگارا زيبايى صورت باعث شد كه ما مغرور شويم و دچار لغزش و گناه شويم ، آن وقت مريم ( س ) را مىآورند و از آنها مىپرسند : شما زيباتر هستيد ، يا مريم ؟ او به اين زيبايى و جمال دچار فتنه نشد . و نيز مردان زيبايى را كه جمالشان آنها را به گناه كشانده مىآورند و يوسف ( ع ) را نيز حاضر مىسازند و خطاب مىشود ، آيا شما زيباتريد يا يوسف ؟ كه با اين همه زيبايى دچار فتنهء زنان نشد . و نيز افرادى را كه در دنيا دچار بلا و مصيبت شده‌اند و در اثر آن به لغزش و گناه افتاده‌اند حاضر مىسازند و ايوب ( ع ) را نيز مىآورند و به آنها خطاب مىشود : آيا بلا و مصيبتى كه به شما رسيد شديدتر بود يا آنچه به ايّوب رسيد ؟ و با اين همه او دچار خطا و گناه نشد . تفسير ( على بن ابراهيم ) با استناد به امام صادق ( ع ) از قول ابو بصير مىنويسد : در بارهء بلاهايى كه به ايوب ( ع ) رسيد از آن حضرت سؤال كردم كه علّت آنها چه بود ؟ فرمود : به جهت نعمت دنيايى بود كه خداوند به او عطا كرد و او موفّق به شكر آن نعمت شد و ابليس كه در آن زمان هنوز از زير عرش رانده نشده بود ، وقتى صعود كرد و شكر بىاندازهء ايّوب را مشاهده نمود به حسد دچار شد و گفت : پروردگارا اگر ايّوب تو را سپاس مىگويد به جهت آنست كه تو همواره در دنيا به او نعمت داده‌اى و اگر او را از دنيا و نعماتش محروم كنى او هم ابدا تو را شكر نخواهد گفت . خداوند فرمود : اى شيطان ! تو را بر مال و فرزند او مسلّط كردم ، پس شيطان به سرعت دست بر كار نابودى مال و فرزندان ايّوب شد ، چون مىترسيد كه رحمت خداوند ايّوب را فرا بگيرد و او كارى انجام نداده باشد . بعد از نابودى مال و فرزندانش ، ايّوب بيشتر به درگاه خدا شكر و سپاس بجا آورد ، شيطان عرضه داشت : خدايا مرا بر كشت و زرع او مسلّط ساز ، خطاب رسيد : هر چه مىخواهى بكن ، پس شيطان با اعوانش به سراغ كشت و زرع ايّوب رفتند و با نفخهء خود آن را به آتش كشيدند ، امّا ايّوب باز هم شكر و حمد الهى را بجا آورد ،