امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه ابراهيم ( ع ) اوّلين كسى بود كه شن برايش تبديل به گندم و آرد شد ، نقل شده كه ابراهيم به قصد فراهم آوردن نان به نزد يكى از دوستانش در مصر رفت ، ولى او را در منزل نيافت ، و كراهت داشت كه شتر را خالى برگرداند ، بنا بر اين جوال و خورجين شتر را پر از شن كرد و وارد منزلش شد و از شدّت شرم و خجالت از همسر ، خودش بين شتر و ساره حائل شد تا او متوجّه شنها نشود ، سپس وارد خانه شد و به خواب رفت ، در اين اثنا ساره خورجين را گشود و با آرد مرغوبى كه در آن بود نان مطبوعى تهيّه كرد ، وقتى ابراهيم از خواب برخاست و نان را ديد پرسيد : از كجا اين نان را آورده‌اى ؟ ساره گفت : آن را از آردى كه از دوست مصرى خود امانت گرفته تهيّه كرده‌ام ، ابراهيم گفت : آرى اين آرد از خليل و دوست من است ، ليكن نه دوست مصرى من ! به همين جهت خداوند مقام خلّت را به او عطا كرد و او از اين بابت خداى را شكر و سپاس گفت و از آن نان تناول كرد . در اين خصوص مىگوئيم : اين دلايل كه براى خليل بودن آن حضرت ذكر شده همگى صحيح است و مقام خلّت حاصل نمىشود مگر با جمع شدن همهء اين خصائل و صفات نيكو . از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرمود : روز قيامت پيامبر اكرم ( ص ) فرا خوانده شده و حلّة و رداى سرخ بهشتى بر پيكر آن حضرت پوشانده مىشود ، سپس در سمت راست عرش به پا مىايستد ، آنگاه ابراهيم ( ع ) فرا خوانده مىشود و جامه‌اى سفيد بر او پوشانده مىگردد ، و او در سمت چپ عرش مىايستد ، آنگاه على ( ع ) فرا خوانده مىشود و جامه و رداى سرخ بهشتى بر او مىپوشانند و او در سمت راست پيامبر ( ص ) مىايستد ، پس از آن اسماعيل فرا خوانده مىشود و با پوشيدن جامه‌اى سفيد در سمت چپ ابراهيم ( ع ) مىايستد . آنگاه امام حسن ( ع ) فرا خوانده شده و جامهء سرخ بهشتى پوشانده شده و در سمت راست امير المؤمنين على ( ع ) مىايستد ، سپس حسين ( ع ) فرا خوانده شده و با پوشيدن جامهء سرخ رنگ بهشتى در سمت راست امام حسن ( ع ) مىايستد ، پس از آن همه ائمه عليهم السلام فرا خوانده شده و با پوشيدن جامه‌هاى سرخ رنگ هر يك در سمت راست امام قبل از خود مىايستند ، آنگاه شيعيان فرا خوانده شده و در برابر ايشان بر پا مىايستند ، در ادامه فاطمه زهرا ( س ) فرا خوانده شود و زنان ذريّهء او