مقابل ترا بگونه‌اى بندگى خواهم كرد كه هيچ فرشته مقرب و نبى مرسلى عبادت نكرده باشد . خداوند در جواب ابليس فرمود : مرا به بندگى تو نيازى نيست من مىخواهم آنچه را فرمان داده‌ام همان شود و چون ابليس خوددارى ورزيد خداوند به او گفت فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ * ابليس معترضانه پرسيد : چگونه ممكن است و تو خداوند عادلى هستى پس پاداش اعمال من باطل خواهد شد ؟ خداوند فرمود : اين گونه نيست تو مىتوانى آنچه پاداش دنيوى مىخواهى از من طلب نمايى و ابليس نيز ابتدا زندگى تا روز قيامت و سپس تسلط بر ذريه آدم و نفوذ در رگ و پى او را خواستار شد كه خداوند به او عطا نمود و پى آمد آن از خداوند خواست تا در برابر هر مولود جديدى به او قدرت مضاعف بخشد و قادر باشد انسانها را ببيند و به صورتهاى مختلف بر آنها ظاهر شود لكن انسانها از ديدن او ناتوان باشند و اين خواسته نيز مورد استجابت واقع شد . سپس ابليس حوائجى افزونتر را طلب كرد و خداوند فرمود : سينه آنها را جولانگاه تو قرار دادم و شيطان به اين مقدار اكتفا نمود و گفت : فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ [ 1 ] به عزتت سوگند تمام انسانها را گمراه خواهم ساخت مگر بندگانى را كه براى خود خالص گردانيدى آنگاه از پيش رو بسوى آنها خواهم آمد . امام صادق ( ع ) مىفرمايند : هنگاميكه خداوند بر ابليس نيروى تسلط بر انسان را عنايت كرد آدم خطاب به خداوند فرمود : بار خدايا تو ابليس را بر ذريه من نيرو بخشيدى در مقابل به من و فرزندانم چه عطا خواهى كرد ؟ خداوند فرمود : هر گناهى را معادل همان گناه و هر حسنه‌اى را ده برابر پاداش خواهم داد . آدم فزونتر از آن را طلب كرد خداوند توبه را تا آخرين دقائق حيات از انسان قبول فرمود . آدم باز هم بر خواهش خويش افزود و خداوند فرمود : بىحساب خواهم آمرزيد و آدم به همين ميزان اكتفا نمود . آنگاه از امام ( ع ) سؤال شد به چه علت ابليس مستوجب عنايت خداوندى واقع گشت ؟ ايشان فرمودند : بواسطه آن دو ركعت نمازى بود كه در مدت چهار هزار سال

--> [ 1 ] تفسير قمى . ج 1 - ص 42