السيد نعمة الله الجزائري (مترجم: عزيزى)

212

قصص الأنبياء (داستان پيامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم) (فارسى)

خصوصا قائم آل محمد ( عج ) تكميل نمود . سپس مفضل از آنحضرت پيرامون آيه وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ [ 1 ] سؤال نمود امام صادق ( ع ) در پاسخ او فرمودند : يعنى خداوند امامت را در نسل ابراهيم و از پس امام حسين ( ع ) تا روز واپسين در ميان ذريه او قرار داد . [ 2 ] پيامبر ( ص ) در روايتى فرمودند : خداوند بيست صحيفه را بر ابراهيم ( ع ) فرو فرستاد كه سراسر پوشيده از امثال و حكم است . در قسمتى از صحيفه ابراهيم ( ع ) آمده است : اى پادشاه خودپسند من ترا براى آن خلق نكردم تا سرزمينهاى متعدد را بر قلمرو حكومت خويش بيافزايى بلكه ترا آفريدم تا به نداى مظلومان گوش فرا دهى اگر چه بر كفر باشند و شخص عاقل مىبايست اوقات زندگانى خويش را به سه قسمت تقسيم نمايد ، قسمتى از آن را به مناجات و خلوت با خالق خويش اختصاص دهد ، ثلث ديگرى از وقت خويش را به محاسبه نفس پردازد و ساعتى ديگر را به تفكر درباره آفرينش مشغول باشد ، در كنار اين ساعتها زمانى را هم به بهره‌بردارى از لذات مشروع دنيوى اختصاص دهد و عاقل كسى است كه فرصتهاى خويش را در امرار معاش و يا توشه بردارى براى آخرت و يا بهره‌بردارى از لذات حلال متمركز سازد . و اما صحيفه حضرت موسى سراسر پند و اندرز بود قسمتى از آن صحيفه اين گونه است : در شگفتم از كسى كه يقين به مرگ دارد اما به فرح و خوشحالى مشغول است و از كسى كه به آتش دوزخ يقين دارد اما روز را به خنده مىگذراند و كسى كه دگرگونى و بىثباتى دنيا را نظاره‌گر است اما باز بدان اطمينان مىورزد و كسى كه به قدر الهى ايمان آورده است اما در طلب روزى خود را به سختى مىافكند و نيز كسى كه به حساب روز قيامت مطمئن است اما كار نيكى انجام نمىدهد . [ 3 ] امام باقر ( ع ) در بيان آيه وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ [ 4 ]

--> [ 1 ] سورهء زخرف - آيهء 27 . [ 2 ] خصال - ج 1 - ص 305 . [ 3 ] معانى الاخبار - ص 334 و خصال - ج 2 - ص 525 . [ 4 ] سورهء انعام - آيهء 75 .