تعجب است چرا كه تمامى اخبار گستاخى مذكور در حديث را به حام نسبت مىدهند و از سام و يافث به عنوان دو نفرى كه در گوشه‌اى خلوت كرده و بعد از مشاهده موضوع به طرف پدر آمده و بر او پارچه‌اى انداختند سخن رفته است . [ 1 ] راوندى در سلسه سندش از ابن عباس چنين نقل مىكند : ابليس به نزد نوح آمده و گفت : تو بر من منت دارى به آن سبب كه به قومت نفرين كرده و همه را به هلاكت كشاندى اينك ترا به ويژگيهايى سفارش مىكنم . اول اينكه از كبر و خودخواهى بر حذر باش ، دوم از حريم حرص و طمع خارج شو و سوم اينكه از حسد بپرهيز ، اما كبر همان آفتى بود كه باعث شد من از سجده بر آدم خوددارى ورزيده و از درگاه خداوند رانده شوم و اما حرص همان بود كه باعث شد آدم با تمام وجوديكه مىتوانست از گياهان گوناگون بهشتى متلذذ شود اما حرص او را بر آن داشت تا از همان شجرهء ممنوعه تناول نمايد . و اما حسد تيرى بود كه باعث شد فرزند آدم بدان وسيله برادرش را به قتل رساند . آنگاه نوح از او پرسيد : تو در كدام حالات بر انسان چيره و غالب‌ترى ؟ شيطان گفت : زمانيكه انسان خشمگين باشد . [ 2 ] امام صادق ( ع ) مىفرمايند : هنگاميكه نوح از كشتى پائين آمد شروع به غرس درخت خرما نمود . [ 3 ] در غياب او ابليس آن درخت را از ريشه كند ، نوح مجدداً به كاشت آن درخت پرداخت لكن توسط جبرئيل آگاه گشت كه ابليس مجدداً آن را از ريشه بيرون آورده است سپس نوح به طرف ابليس رفته و گفت : اين درخت نزد من آن قدر محبوب است كه از كاشت آن به هيچ قيمتى صرف نظر نخواهم كرد . ابليس در پاسخ گفت : به شرطى به اين امر تن مىدهم كه 3 / 2 آن را به من احسان نمايى ، نوح ابتدا با اين مقدار سهم مخالف بود تا اينكه با اشاره جبرئيل بدان تن در داد . امام صادق ( ع ) در ادامه مىفرمايند : هرگاه عصاره‌اى از خرما يا انگور را فراهم آوردى 3 / 2 آن را بجوشان تا سهم شيطان بخار شود [ 4 ] امام صادق ( ع ) مىفرمايند : ابليس در مورد

--> [ 1 ] مجمع البيان - مجلد 2 - ج 4 - ص 671 . [ 2 ] بحار - ج 11 - ص 293 به نقل از قصص راوندى . [ 3 ] در كافى بجاى واژه ( نخله / خرما ) واژهء ( حبلة ) وارد شده است به معناى ساقه انگور . كافى - ج 6 - ص 394 . [ 4 ] كافى - ج 6 - ص 394 ( در كافى بجاى امام صادق ( ع ) از امام باقر ( ع ) نقل روايت شده است . )