مقدمه مؤلف سپاس خداوندى راست كه پيامبرانش را حجتى در مسير حيات انسانها قرار داد و در تكميل رسالت آنها ، ائمه هدى را به عنوان جانشينان شايسته براى استمرار و تداوم آهنگ شتابان حركت دين مبين اسلام ، شرف امامت بخشيد ، و از آن ميان پنج تن را به عنوان اولوالعزم بر ساير پيامبران مرسل مزيّت و فضيلت داده و محمد را نخبه و نگين برگزيدهء اين گروه گردانيد و اين در حالى بود كه هنوز سرشت آدم در ميان آب و گل قرار داشت و خلقتش به نفخهء روح الهى كامل نگشته بود . آنگاه اوصياء پيامبر را حجت بر اهل آسمانها و زمين قرار داد و آنان را مايهء افتخار و تقدم بر تمام انبياء عظام گردانيد . و اين بار آستانهء ورود سرزمين دانش و انديشه ، پسر عم و برادر خويش را بر قاطبهء خلق فضل و كمال بىمثال تفويض نموده و همورا امير المؤمنين نام نهاد كه تسميه غير بر اين وصف جايز انگاشته نشد . بعد از اين‌كه اين بندهء ره گم كرده و گنه‌پيشه و با بضاعت و بار علمى اندك ، يعنى « سيد نعمة اللّه موسوى جزايرى » كه خدايش آينده‌اى بس درخشانتر از پيش در فراسويش قرار دهد ، از كار تأليف كتاب « رياض الابرار » كه خود تحقيقى است موشكافانه در شرح احوال پيامبر ( ص ) و ائمه معصومين و نيز در مطاوى آن به تاريخ و چگونگى تولد ، معجزات ، نبردها و ويژگيها و مناقب آنها پرداخته شده است فراغت حاصل نموده و آن را در سه جلد به زيور طبع آراستم كه خود حاوى اسرار و شگفتيهاى بكر و ناگفته‌هاى بسيار از حيات اين بزرگان است گروهى از دانشمندان مرا مورد لطف قرار داده و درخواست كردند كه تا كتابى جامع را در شرح زندگانى انبياء سلف تدوين نمايم كه خود مكملى باشد براى كتاب رياض الابرار تا در هر پگاه و شام و در بستر زمان داستانهايش سينه به سينه ، جاودانه بماند . و بدين‌گونه آن را « النور المبين » نام نهاديم كه دربرگيرندهء داستان زندگى پيامبران است و اين كتاب شامل بر يك مقدمه و ابواب و فصولى چند و نيز يك خاتمه خواهد بود .