121 - سدير صيرفى گويد محضر حضرت صادق عليه السّلام « 1 » مشرف شدم ، ابو بصير و ميسر و عده ديگرى خدمتش نشسته بودند وقتى بجاى خود نشستم حضرت به من رو كرد و فرمود اى سدير بدان كه دوست ما خدا را بندگى مىكند ، ايستاده باشد يا نشسته يا خواب ، زنده باشد يا مرده عرضكردم قربان عبادت خدا در حال ايستادن و نشستن و در حال زنده بودن را ميدانيم اما بفرمائيد چگونه در خواب يا بعد از مرگ عبادت مىكند ؟ فرمود دوست ما سرش را ( بر بالين ) ميگذارد و ميخوابد چون وقت نماز رسد دو فرشته‌اى كه از زمين آفريده شده‌اند و هنوز به آسمان نرفته‌اند و ملكوت زمين و آسمان را نديده‌اند ( يا اينكه ملكوت آن دو فرشته ديده نشده ) نزد او نماز ميگزارند تا او از خواب بيدار شود و خداوند ثواب نماز آن دو را براى او مينويسد ، و يك ركعت از نماز آن دو فرشته برابر است با هزار نماز آدميان و همانا دوست ما ميميرد دو فرشته او را به آسمان مىبرند و ميگويند اى پروردگار بنده تو فلانى پسر فلانى از دنيا جدا شد و مدّتش پايان يافت و تو خود داناترى بدان از ما ، ما را اجازه ده در نواحى آسمانت و اطراف زمينت ترا بپرستيم ، فرمود خدا به آن دو فرشته وحى مىكند كه در آسمان من افرادى مرا مىپرستند كه من به پرستش آنها نيازى ندارم بلكه خود آنها به اين عبادت نيازمندتر هستند و در زمين نيز افرادى هستند كه مرا عبادت كنند و من به پرستش آنها نيازى ندارم و موجودى را از او بخودم نيازمندتر نيافريدم ، پس شما دو فرشته فرود آئيد بسوى قبر دوست من آن دو فرشته ميگويند : اين كيست كه با دوستى به تو سعادتمند شده ؟ به آنها وحى مىشود كه اين كسى است كه از او پيمان ولايت و وابستگى بمحمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بنده من و جانشين او و فرزندان آن دو گرفته شده ، فرود آئيد بسوى قبر دوست من فلانى پسر فلانى و نزد او نماز بگزاريد تا روز قيامت كه او را برانگيزم . فرمود آن دو فرشته فرود آيند و نزد قبر نماز گزارند تا روزى كه خدا او را برانگيزد

--> ( 1 ) در متن اسمى از حضرت صادق ( ع ) يا امام ديگر برده نشد ولى ظاهرا منظور آن حضرت باشند .