اهل صواب و هدايتند ، اين مقام بفضل خدا و نعمت الهى حاصل گرديد و خدا ( باحوال بندگان ) دانا و بصلاح نظام عالم آگاهست « 1 » و فرمود : دوست ميدارند مهاجرين را كه بسوى آنها آمدند « 2 » و فرمود : بگو اى پيغمبر اگر خدا را دوست مى داريد مرا پيروى كنيد كه خدا شما را دوست دارد و گناه شما به‌بخشد كه خداوند آمرزنده و مهربانست « 3 » . مردى آمد نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و عرضكرد اى فرستاده خدا من روزه‌داران را دوست دارم ولى خود روزه نيستم و نمازگزاران دوست دارم اما خودم نماز نميگزارم ، صدقه دهندگان را دوست دارم و خود صدقه ندهم ، پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند تو با آنى كه دوست دارى و ترا همان باشد كه بدست آرى ، آيا خشنود نباشيد كه چون ترس و وحشت آسمانى فرا رسد و هر قومى به پناهگاه خود پناه برند ولى ما برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و شما بما پناه بريد « 4 » . بيان : در قاموس گويد فلقه مثل فلّقه . . . يعنى شكافت او را و اگر گفتند در پاى او فلوق است يعنى شكاف است و گويد نضو بكسر شتر لاغر يا هر چيز لاغرى را گويند . و اينكه راوى گفت گويا آن آيات در مشت حضرت بود يعنى چنان بدون مكث و فكر قبلى فرمود مثل اينكه آنها را بدست خويش نوشته بود و شگفتى راوى از اين حضور ذهن امام دليل بر كم معرفتى او در باره امام عليه السّلام است و آنجا كه ميگويد من روزه نميگيرم يعنى زياد روزه نمىگيرم همچنين ميگويد وقتى نماز نميگزارم و صدقه نميدهم ، فزعه يعنى چيزى كه از او بترسند و فزع بر وزن فرح يعنى پناه برد .

--> ( 1 ) سورهء حجرات آيه 7 و 8 . ( 2 ) سورهء حشر آيه 9 . ( 3 ) سورهء آل عمران آيه 31 . ( 4 ) تفسير فرات ص 165 .