بدانها سپرده و دلهاى آنان را بشناخت حق ما الزام فرموده و سينه‌هاى آنان را گشاده ساخته تا برشته ما چنگ زده و مخالفين را بر ما برنگزينند ، با اينكه دنيا از دست آنها ميرود خدايشان كمك فرموده و در مسير هدايت سيرشان داده پس به دو پناه برده‌اند ، و ساير مردم در نابينائى گمراهى و سرگردانى هوسهايند نابينايند از ديدار نشانه و دليل و آنچه كه از پيشگاه خداى عز و جل آمده پس آنان شب را بروز مىآورند و روز را بشب مىبرند در خشم خداوند ولى شيعيان تو در مسير حق و پايدارى هستند با مخالفين خود انس نگيرند ، دنيا از آنان نيست و آنها نيز از دنيا نيستند آنان چراغهاى تاريكىاند ، آنان چراغهاى تاريكىاند « 1 » . ايضاح : صاحب قاموس گويد بر بفتح باء راست درآمدن سوگند است و مكسور هم مىشود و صيغه‌هاى گرفته شده از برّ و برّ وقتى با كلمه يمين آيد يعنى سوگند را براستى امضا نمود و نيز گويد مهجه خون را گويند يا خون قلب و روح است و مقاسات بمعنى مكابده است يعنى تحمل مشقت در انجام امرى ، و مضاضه درد مصيبت را گويند و مضّ الكحل العين يعنى سرمه چشم را به درد آورد . 92 - از محمد بن على عليه السّلام از جابر بن عبد اللَّه گويد در محضر امام باقر نشسته بوديم مردى اين آيه را خواند : هر نفسى در گرو عملى است كه انجام داده مگر اهل يمين ( كه بيمن و سعادت نيكوكار شدند ) « 2 » مردى عرضكرد اصحاب يمين كيانند ؟ حضرت فرمودند شيعه على بن ابى طالب عليه السّلام « 3 » . 93 - محمد بن سليمان از پدرش نقل مىكند كه در محضر حضرت صادق عليه السّلام بودم كه ابو بصير وارد شد در حالى كه نفس او گرفته بود ، وقتى نشست حضرت

--> ( 1 ) بشارة المصطفى ص 221 تا 224 و فضائل الشيعه ص 145 تا 147 . ( 2 ) سورهء مدثر آيه 38 و 39 . ( 3 ) بشارة المصطفى ص 198 .