العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

378

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

ايمان : فرمود : معنى ايمان ، اقرار ، و گردن نهادن بفرمان خداست براى آن اقرار ، و تقرّب به خدا بدان و انجام هر واجبى كه دانسته باشد از كوچك و بزرگ ، از مرز يكتاپرستى و پائين‌تر تا آخرين باب اطاعت يكى بعد از ديگرى ، و تمام بابهاى اطاعت خدا همراه يك ديگر و بهم پيوسته‌اند ، پس هنگامى كه بنده خدا واجباتى را كه به او رسيده به شرحى كه گفتيم انجام دهد ، مؤمن و سزاوار عنوان ايمان ، و شايسته پاداش است ، و اين بدان جهت است كه اجمالا معنى ايمان اقرار است ، و معنى اقرار باور داشتن بوسيله اطاعت است ، بدين جهت معلوم شد كه فرمانهاى خدا كوچك و بزرگش مقارن يك ديگرند ، پس مؤمن از ايمان بيرون نرود مگر آنچه را كه سزاوار ايمانست رها كند ، و آنگاه شايسته ايمان است ، كه واجبات بزرگ را پيوسته به يكديگر انجام دهد و گناهان بزرگ را دورى كند ، و اگر واجبات كوچك را ترك كند و گناهان صغيره را نيز انجام دهد از ايمان بيرون نيست ، و در شما تارك ايمان نباشد مادامى كه واجب بزرگى را ترك نكرده يا گناه بزرگى را انجام ندهد چون قرآن ميفرمايد ( چنانچه از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كرده‌اند دورى گزينيد ، ما از گناهان ديگر شما درگذريم و شما را بمقامى نيكو و بلند برسانيم ) « 1 » يعنى آمرزش خدا مربوط به غير گناهان كبيره است ، و اگر كسى گناه كبيره‌اى مرتكب شود همه گناهان كوچك و بزرگ او كيفر دارد . اين بود وصف ايمان ، و وصف مؤمنى كه شايسته پاداش است . معناى اسلام : و امّا معنى اسلام ، اقرار همه احكام دين و انجام آنهاست در ظاهر پس اگر كسى ظاهرا همه احكام را اقرار كند و دلش پاىبند نباشد سزاوار نام و معناى اسلام است ، و ظاهرا وابسته باسلام است گواهيش پذيرفته و از قانون ارث بهره‌مند

--> ( 1 ) سوره نساء آيه 31 .