العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

254

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

مقصود حضرت آنست كه اين افراد شايسته‌اند درهاى عنايات پروردگار و افاضات حضرت رحمان گشوده شود و اهل پيروزى و رسيدن بمقصودند ، و بقولى فتح اشاره بكمال آنها در قوت نظر و دقت فكر است ، و ظفر اشاره بسوى كمال آنها در نيروى عملى است و در هر دو بنهايت رسيده‌اند يعنى بگشوده شدن درهاى رازها و پيروزى بقرب به پروردگار . 42 - محمد بن يحيى از . . . از مفضل گزارش كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود بپرهيز از مردم پست ، زيرا شيعه على عليه السّلام كسى است كه شكم و دامنش با عفت باشد ، و كوشش زياد داشته باشد ، براى خدايش كار كند و بپاداش او اميدوار و از كيفر او بيمناك باشد ، اگر اين افراد را ديدى همانا شيعه جعفر عليه السّلام‌اند « 1 » . بيان : در قاموس گويد سفل و سفله بكسر سين هر دو ضدّ بلندى است و سفل في خلقه و علمه بر وزن كرم يعنى از بالاى اخلاق و دانشش بمرحله پائين و پست آن تنزّل كرد ، و سفله الناس بكسر سين يعنى مردمان پست و رذل ، و در نهايه گويد فقالت امرأه من سفله الناس ( زنى از طبقه پست و رذل مردم گفت ) سفله بفتح سين و كسر فاء دونان را گويند و سفاله پستى است ، بنا بر اين ميگويند هو من السفله ، ( او از دونانست ) و صحيح نيست بگويند هو سفله ( او دون است ) و بيشتر مردم ميگويند رجل سفل من قوم سفل و اين جمله عربى نيست ولى بعضى از عربها او را مخفف ميخوانند فلان من سفله الناس بكسر سين يعنى كسر فاء را بسين ميدهند ( پايان سخن قاموس ) . نظر ما : چه بسا سفله بفتح سين و فاء خوانده مىشود كه در اين صورت جمع سافل است حاصل اينكه سفله مردمان رذل و دونند كه در روايات از

--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 233 و خصال ج 1 ص 142 و مشكاة الانوار ص 85 و مقدارى از آن تا جمله خاف عقابه در رجال كشى ص 258 .