العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
247
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
سوّم : اينكه باء زائده باشد يعنى ما را آشكارا مدح نكند ، و اين احتمال سوّم بعيد است . ( لنا عائبا ) ظرف متعلق است به عائبا ( و لا يخاصم لنا قاليا ) يعنى با دشمن ما نجنگد ( و ان لقى جاهلا ) گويا مقصود از جاهل ، غير مؤمن كامل يعنى غير عالم عاقل است چون جاهل را مقابل مؤمن قرار داده پس شامل نادان و همچنين داناى بىعمل نيز مىشود ، بلكه دورى از داناى بيعمل اهميتش از نادان بيشتر و ضرر همنشينى او بيش از همنشينى با نادان است ( فكيف اصنع بهؤلاء المتشيّعه ) يعنى آنهائى كه ادّعاى تشيّع ميكنند ولى صفات و نشانههاى شيعه در آنها نيست و اين فرمايش دو احتمال دارد : اوّل : اينكه معنايش اينست : چه كنم تا اين افرادى كه بدروغ ادّعاى تشيّع دارند شيعه واقعى گردند ؟ و حضرت در پاسخ فرمود اين كار در عهده تو نيست ، خداوند آنها را آزمايش و خوب را از بد جدا ميسازد . دوّم : اينكه عقيدهام در باره اين افراد چگونه باشد ؟ پاسخش اينست كه آنها شيعه ما نيستند و خداوند متعال آنان را اصلاح مينمايد و هر كدام اصلاح نپذيرند ميبرد . ( و فيهم التمييز ) گويند كلمه ( في ) در اين جملات براى تعليل است و ظرف خبر مبتداست منتهى بر مبتدا مقدم شده تا حصر را بفهماند و الف و لام در هر سه جمله براى عهد است اشاره است به آنچه كه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه فرمود : هر آينه زير و رو شويد و غربال گرديد تا قسمت پائين از جمعيت شما بالا و قسمت بالا پائين آيد ( تا آخر خبر ) « 1 » و نيز از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود واى بر سركشان عرب از امرى كه نزديك است راوى عرضكرد فدايت شوم چند نفر از عرب همراه قائم عليه السّلام هستند ؟ فرمود افراد كمى
--> ( 1 ) نهج البلاغه خطبه 16 .