از مخالفين و ملعونان نزد آن حضرت آمد و گفت به خدا او را در باره شيعه‌اش به بدى گرفتار كنم و گفت ، يا ابا عبد اللَّه به من رو كن حضرت توجهى نفرمود دوباره گفت به من رو كن نگاه نفرمود بار سوم درخواست كرد حضرت فرمود توجّه كردم بگو و هرگز حرف خوب نخواهى گفت ، آن مرد گفت شيعيان شما نبيذ « 1 » مينوشند حضرت فرمود نبيذ باكى ندارد ، پدرم مرا خبر داد از قول جابر بن عبد اللَّه كه اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نبيذ مينوشيدند آن مرد گفت مقصودم نبيذ نيست بلكه منظور من شراب مست‌كننده است حضرت فرمود شيعيان ما پاكتر از آن هستند كه شيطان در روده‌هاى آنها راه يابد و رخنه كند و اگر يكفرد وامانده شكست خورده از آنها اين عمل را انجام دهد پروردگار مهربان و پيامبر با محبّت در استغفار و طلب آمرزش و ولىّ همدمى كنار حوض دارد ، ولى تو و يارانت در برهوت خشگ بىآب و علف باشيد . آن مرد سرافكنده و خاموش شد بعد از مدتى گفت مقصود مست‌كننده نبود بلكه منظورم شراب انگور بود حضرت صادق عليه السّلام فرمود خدا زبانت را بگيرد چرا امروز ما را در باره شيعيانمان آزار ميدهى ، پدرم مرا خبر داد از حضرت زين العابدين عليه السّلام از حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از جبرئيل از خداوند عزّ و جل فرمود يا محمد همانا من ورود تمام پيامبران را به بهشت ممنوع ساختم تا تو و على و شيعيانتان وارد شويد مگر آن شيعه‌اى كه مرتكب گناه كبيره شود و در عوض او را بناراحتى و گرفتارى مالى يا از ترس از حكومتها مبتلا ميسازم تا ( از گناه پاك شود و ) فرشتگان او را با روح و ريحان ديدار كنند و من بر او

--> ( 1 ) نبيذ شرابست ولى حتما اصحاب رسول خدا « ص » شراب نمىنوشيدند بنا بر اين مقصود از نبيذ در اين روايت شراب نيست بلكه بطورى كه در مجمع البحرين ميگويد آبى كه نمك آن زياد بود چند عدد خرما در آن مىانداختند تا خوش طعم شود ، و ضمنا بوسيله آن خرماها آب صاف ميشد و نمك ته‌نشين مىگشت .