دعا و نيايش آنهاست و بنا بقولى طلب رحمت از خداوند است و در هر حال معنى آيه چنين است : اوست خدائى كه او و هم فرشتگانش بر شما بندگان رحمت فرستند تا شما را از تاريكيها بسوى روشنائى بيرون سازد ، مقصود از تاريكيها ، جهل و نادانى به خداوند ، و نور ، معرفت و شناسائى اوست . در اين آيه شريفه جهل را بظلمت و معرفت را به نور تشبيه فرموده زيرا معرفت همچون نوريست كه انسان را بسوى بهشت راهنمائى مىكند و جهل ظلمتى است كه سرانجام آن دوزخ است ، و بقولى مقصود از ظلمت گمراهى و نور هدايت است ، يا مراد از ظلمت آتش دوزخ و نور بهشت است و در هر صورت معنى درست است يعنى خداوند شما را از تاريكيها بيرون ميسازد و بروشنائى راهنمائى ميفرمايد و او بر اهل ايمان بسيار رؤف و مهربانست . در اين آيه تنها مؤمنين را از رحمت خداوند بهره‌مند ميداند ، زيرا علّت بهره‌ورى از رحمت بزرگ و نعمتهاى بىپايان خداوند در عالم آخرت تنها ايمان است و بس ، سپس قرآن ميفرمايد : تحيّت مؤمنان و پذيرائى ايشان روزى كه بلقاء رحمت حق نائل شوند ، سلام خدا و بشارت لطف الهى خواهد بود ، يعنى در روزى كه ثواب خدا را ملاقات كنند ، چون منظور از لقاء حق ، لقاء ثواب خداست ، براى يك ديگر تقاضاى سلامتى از آفات ميكنند . براء بن عازب گويد : منظور آيه از روز لقاء حق ، برخورد با فرشته مرگ است ، زيرا او جان مؤمنى را نميگيرد مگر اينكه بر او سلام مىكند ، بنا بر اين تحيّت مؤمن از فرشته مرگست ، بعد از بيان تحيّت مؤمنان ، قرآن ميفرمايد : و براى آنها پاداش با كرامت و شرافت مهيا فرموده يعنى ثواب فراوان « 1 » . سخن ما : دانشمندان عامه از طرق بسيار از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل كرده‌اند كه فرمود : فرشتگان هفت سال بر من و على درود فرستادند ، و اين ايّام ، روزگارى بود

--> ( 1 ) مجمع البيان ج 8 ص 362 .