ثمّ اعجوبه له حملا يعنى حارث در اينجا شگفتيهاى زيادى را در بر گرفته ، يا حار همدان ، حار همان حارث است ، شارح ديوان گويد به جهت ضرورت شعرى حرف آخر آن افتاده و جايز نيست اسم منادى را حرف آخر آن را بيندازند مگر به جهت ضرورت شعريّه و در قاموس گويد رأيته قبلا بفتح قاف و باء و بضمّه هر دو و بر وزن صرد بضمّ قاف و فتح باء و بر وزن عنب بكسر فاء و فتح باء بمعنى آشكار و روبروست و گويد خال الشيء يخاله يعنى گمان او را برد ، و در ديوان بجاى على جسرها ذرى الرّجلا ، ذريه لا تقربى الرّجلا و در امالى طوسى دعيه لا تقبلى الرّجلا نوشته شده است . 50 - از حسن بن حسين از . . . از عباية بن ربعى از عبد اللَّه بن عباس پرسيدم ، چرا پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كنيه على عليه السّلام را ابو تراب نهاد ؟ گفت بخاطر اينكه على عليه السّلام صاحب زمين و حجت خدا بر اهل زمين بعد از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است و بقاء زمين بوجود او و آرامش آن به اوست و از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه ميفرمود روز قيامت شود و كافر ببيند ثوابها و كرامات و مقام شيعه را نزد خدا گويد اى كاش من تراب ( خاك ) بودم يعنى اى كاش من از شيعيان على عليه السّلام بودم و اين همان گفتار خداوند عزّ و جل است : و كافر آرزو مىكند كه اى كاش خاك بودم « 1 » . 51 - از صدوق از . . . از ابن عبّاس گزارش كند كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود چهار نفر هستند كه من در روز قيامت آنها را شفاعت كنم اگر چه با گناهان اهل زمين بيايند ، كسى كه پيشاپيش فرزندان من شمشير زند ، و كسى كه در موقع نيازمندى آنها نيازشان را برآورد و كسى كه آنها را بدل دوست دارد و كسى كه آنها را به زبان دوست دارد « 2 » .

--> ( 1 ) سورهء نباء آيه 40 و روايت در بشارة المصطفى ص 11 . ( 2 ) بشارة المصطفى ص 20 .