العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
164
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
بيان : در قاموس ميگويد كمده بضمّ كاف و كمد بفتح كاف و ميم دگرگونى رنگ ( چهره ) و رفتن آب و رنگ است و همچنين اندوه زياد و كسالت دل از غصّه را گويند ، و كمد بر وزن فرح است اسم فاعل آن كامد و از باب افعال اكمد و اسم مفعول آن مكمود است . 42 - از فحّام از . . . از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام از پدرانش عليه السّلام از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم ميفرمود چون در روز قيامت مردم محشور شوند ، منادى مرا صدا مىزند اى رسول خدا همانا خداوند بزرگ ترا متصدى پاداش دادن دوستانت و دوستان خاندانت وابستگان به آنها در راه ( ارادت به تو ) و دشمنان دشمنان آنها در راه تو قرار داده ، پس هر پاداشى كه خواهى به آنها ده ، و من ميگويم اى پروردگار ، بهشت آنها را در هر كجاى آن بخواهم جا مىدهم ، پس اينست مقام محمود كه مرا به آن نويد دادهاند « 1 » . 43 - برادر دعبل از حضرت رضا عليه السّلام از پدران بزرگوارش عليه السّلام روايت مىكند كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در تفسير آيه شريفه قرآن : شما دو نفر هر كافر معاند را بدوزخ در افكنيد « 2 » فرمود اين آيه در باره من و على بن ابى طالب عليه السّلام نازل شده است زيرا چون روز قيامت شود پروردگارم مرا و ترا اى على شفيع قرار دهد و من و ترا ( خلعت شفاعت ) بپوشاند سپس به من و تو گويد : شما دو نفر هر كه را با شما دشمنى كرده بدوزخ بيفكنيد و هر كه با شما دوستى داشته به بهشت بريد كه آن دوستدار ما همان مؤمن است « 3 » . 44 - محمد بن حسين از . . . از ابو بصير روايت كند كه خدمت حضرت
--> ( 1 ) امالى طوسى ج 1 ص 304 . ( 2 ) سورهء ق آيه 24 . ( 3 ) امالى طوسى ج 1 ص 378 .