16 - از ابن محبوب از . . . از يعقوب بن شعيب گويد به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم مرديست كه چنين و چنان مىكند و هر چه ميدانستم از كارهاى زشت او گفتم ولى در عين حال اين امر ( تشيع ) را ميشناسد فرمود براى اين مرد اميدى هست ولى براى ناصب و دشمن ما اميدى نيست ولى آن مرد اگر اين چنين باشد كه تو ميگوئى از دنيا بيرون نرود مگر اينكه خداوند بر او مسلّط مىسازد ناراحتيهائى را از قبيل فقر و مرض تا گناهان او پاك شود « 1 » . 17 - حضرت رضا عليه السّلام از پدرانش عليه السّلام روايت ميفرمايد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود يا على چون رستاخيز شود من به خدا پناه ميبرم و تو دامن من و فرزندان تو دامن تو و شيعيان فرزندانت دامن آنها را ميگيرند پس مىبينى ما را بكجا فرمان ميدهند « 2 » . 18 - ابن ابى يعفور گويد به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم من با مردم مختلف آميزش و معاشرت دارم و تعجب ميكنم از مردمى كه شما را دوست ندارند بلكه دوستدار فلانى و فلانى هستند امّا در عين حال امانت‌دار و راستگو و با وفايند و مردمى را مىبينم كه شما را دوست دارند ولى امانت‌دار و با وفا و راستگو نيستند ابو يعفور گويد حضرت مرتّب نشستند و همچون خشمگين بر مردم نگاهى كرده سپس فرمود دين ندارد آن كس كه وابسته به پيشواى ستمگرى باشد كه از جانب خدا معيّن نشده و سرزنش و نكوهش ندارد آن كس كه وابسته به پيشواى عادل برگزيده خدا باشد عرضكردم آنها دين ندارند و اينها نكوهش نميشوند . فرمود آرى آنها دين ندارند و اينها نكوهش نميشوند سپس فرمود آيا نشنيدى سخن خداوند را : خدا يار اهل ايمانست آنها را از تاريكيهاى جهان بيرون آرد و بعالم نور برد يعنى از تاريكيهاى گناهان بيرون برد و بعالم نور توبه و

--> ( 1 ) محاسن ص 172 . ( 2 ) صحيفة الرضا عليه السّلام ص 5 .