العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
115
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
فرمان دادهاند از خدا بخواهيد شما را هدايت فرمايد به راه مردمى كه خدا به آنها نعمت ايمان به خدا و باور كردن رسول و وابستگى به محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اهل بيت پاك او و اصحاب و ياران انتخاب شده اهل خير آن حضرت و تقيّه نيكوئى كه بوسيله آن انسان از شرّ بندگان خدا و زيادتى گناهان دشمنان خدا و كفر آنان محفوظ ماند باينكه با آنان مدارا كنى و آنان را باذيت كردن بخودت و اذيت مؤمنين مغرور نسازى و شناسائى حقوق برادران مؤمن عنايت فرموده است . همانا هيچ بنده و كنيزى ( براى خدا ) نيست كه وابسته با محمد و خاندان و ياران محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و دشمن دشمنان آنها باشد مگر اينكه دژى محكم و سپرى نيرومند از عذاب خداوند براى خود برگرفته ، و هيچ بنده و كنيزى نيست كه با بندگان خود به نيكوئى مدارا كند و در جهت مداراى با مردم دچار باطلى نشود و حقى را از دست ندهد مگر اينكه خداوند نفس او را تسبيح و اعمالش را پاك قرار دهد و به او بصيرتى عنايت فرمايد تا بتواند اسرار ما را مكتوم داشته و در برابر ناسزاهائى كه از دشمنان ما ميشنود خشمش را فرو برد و اجر و ثواب كسى كه در راه خدا به خون خويش غلطيده نيز به او عطا فرمايد و به ميزان امكانات خويش به آنها ببخشد و با عفو و گذشت از آنها خشنود شود و لغزشهاى آنان را پىگيرى نكند بلكه آنها را ببخشد مگر اينكه خداوند عز و جل روز قيامت به او ميفرمايد اى بنده من حقوق برادرانت را ادا كردى و نسبت به آنچه از آنها ميخواستى و حقوقى كه به تو مديون بودند آنان را تعقيب نكردى ، پس من سخىتر و كريمتر از تو هستم و در مسامحه و بزرگوارى كه تو با برادرانت داشتى من شايستهترم ، بنا بر اين منهم امروز حقى را كه به تو نويد داده بودم ادا ميكنم و از فضل واسع خود بر آن مىافزايم و كوتاهىهائى كه تو در بعضى از حقوق من داشتى بررسى و تعقيب نميكنم ، فرمود در آن حال او را بمحمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ياران آن حضرت مىپيوندد و او را از بهترين شيعيان آنها قرار ميدهد .