يعنى شترى كه با آن شتر هست ( پس و لا يفوت اذن ناقه ناقتها يعنى هيچ گوش شترى از شتر ديگرى كه با او راه ميرود جلو نمىافتد ) در مصباح گويد فاته فلان به ذراع يعنى فلانى از او سبقت گرفت به ميزان يك زراع قاموس گويد مسخّد بر وزن معظّم بمعنى سخت جان و زرد شده و سنگين و باردار است و سخّد ورق الشجر بضمّ سين يعنى برگ درخت مرطوب شد و بعضى از آن سوار بعض ديگر شد و لمع البرق بالشىء يعنى برق آن چيز را برد . و نيز گويد ريطه ملحفه ( چادر ) يك قطعه است كه تمام آن يكسره بافته شده باشد و هر لباس نرم و لطيف و نازكى را نيز گويند جمع ريطه ريط و رياط است . در تفسير كلمه مُدْهامَّتانِ بيضاوى ميگويد دو بوستان سبزى كه از شدّت سبزى ميل بسياهى پيدا كرده‌اند ، زَوْجانِ يعنى دو صنف معروف و غير معروف يا تر و خشگ حكمه با حركت ح و ك و م آن مقدار از مهار و افسار اسب را گويند كه اطراف دهان و دو طرف صورت او را احاطه كرده و ثفر به حركت ثاء و فاء آن بند آخر زين را گويند ( كه زير دم چهار پا بسته مىشود ) و به سكون فاء نيز خوانده شده و تنغيص العيش يعنى تيره كردن و آشفته ساختن زندگى . نظر ما : اصل اين روايت نامنظم بود و من بر حسب امكان و قدرت خويش با استفاده از ديگر موارد او را تصحيح نمودم . 132 - از احمد بن عبدون از . . . از مهزوم بن ابى برده گويد از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود اگر تمام شيعيان على عليه السّلام را كه روى زمين زندگى ميكنند بشمارى ( و كنار بگذارى ) بعد از آن بهر كس برخوردى هيزم جهنّم است همانا مخالفين ، شما را بخاطر همسايگى با شما روزى ميدهند و اگر از شيعيان على عليه السّلام كسى روى زمين نبود هيچ گاه باران نميديدى ، گاهى يكى از شماها ( از خانه‌اش ) بيرون ميرود در حالى كه در نامه عمل او كار خوبى