العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

106

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

نكرديم بما اجازه بده ترا سجده كنيم پروردگارشان ميفرمايد من زحمت بندگى را از شما برداشتم و بدنهاى شما را آسايش دادم چه مدت طولانى كه شما بدنهاى خود را براى ( عبادت ) من رنج داديد و چهره‌هاتان را برايم به خاك نهاديد و هم اكنون بلطف و مهر من رسيديد پس هر چه ميخواهيد از من خواهش كنيد و آرزو كنيد بر من تا آرزوهايتان را بدهم زيرا امروز من پاداش كردار شما را نميدهم بلكه به اندازه مهر و كرامت و بخشش و مقام بزرگم و به اندازه دوستى شما با خاندان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بشما بدهم . اى مقداد از آن به بعد دوستان على عليه السّلام در عطاها و بخششهاى حقند تا آنجا كه كمترين فرد شيعه آرزو مىكند مثل تمام دنيا را از اول آفرينش تا روز قيامت و پروردگارشان ميفرمايد در آرزوهايتان كوتاهى كرديد و به آنچه كه كمتر از شايستگى شما بود راضى شديد و هم اكنون بنگريد بخششهاى پروردگار خود را ناگاه گنبدها و قصرهائى در اعلى عليّين ( بالا بالاهاى ) بهشت مىبينند از ياقوت سرخ و سبز و زرد كه نور آنها ميدرخشد بطورى كه اگر نه اين بود كه آن نور كنترل شده ( و از نظر رنگهاى مختلف آن ) در هم و تو در توست برق روشنائى آن قصرها ديده‌ها را سفيد ميكرد و ميبرد . آنچه از اين قصرها كه از ياقوتست با سندس ( حرير ) سبز فرش شده و آنچه كه از ياقوت سفيد است فرش يكپارچه نازك زرد دارد كه بزبرجد سبز و نقره سفيد و طلاى سرخ گسترده شده پايه‌ها و ستونهاى قصرها از گوهر است ، از درها و ديوارهاى آن قصرها نورى درخشد كه نور شعاع آفتاب در برابر آن همچون نور ستاره درخشانيست در روز روشن ، جلو در هر كدام از اين قصرها دو بوستان سرسبز با درختهاى سر بهم كشيده كه از شدت سبزى ميل بسياهى مىزند و در آن دو بوستان از هر ميوه‌اى دو جفت ( و دو گونه ) وجود دارد . و چون خواهند بمنزلهاى خود بازگردند بر مركبهاى نيرومندى از نور