العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
204
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
طرفينى است و موجب التزام و تعهد از هر دو طرف است ( همان طورى كه اين بر آن حقى دارد او نيز بر اين حقى دارد كه برابر مىشود ) و انجام اين حقوق بهم بستگى دارد . از لازمترين حقوقى كه خداوند بين مردم برقرار كرده حق والى و فرمانروا است بر مردم و حق مردم است بر والى . حقى واجب است كه خداوند بر هر يك از آنها رعايتش را لازم شمرده . رعايت اين حق موجب برقرارى ارتباط و علاقه بين آنها و عظمت و اعتلاى دين ميگردد . هرگز مردم اصلاح نميشوند مگر بوسيله پاكى و درستى فرمانروايان صلاح و درستى را در پيش نميگيرند مگر با استقامت و پايدارى مردم . وقتى مردم در اداى حق فرمانرواى خود كوشا بودند و فرمانروا نيز حق مردم را رعايت كرد در نتيجه حق در نزد چنين مردم و اجتماعى با ارزش مىشود و راه و روش دينى پايدار ميگردد و عدالت و دادگرى برقرار مىشود و سنت و روش عالى اجتماعى در مجراى خود قرار مىگيرد . اجتماعى عالى خواهد شد و چنين دولتى قابل دوام و پايدارى است و از تجاوز دشمنان در امان است . اما وقتى مردم بر فرمانرواى خود چيره شدند يا فرمانروا بر مردم اجحاف نمود . اختلاف بوجود مىآيد و آثار ظلم و ستمگرى پديدار مىشود و فريب كارى در دين فراوان ميگردد و سنت و روش عالى ترك مىشود و در نتيجه مردم مطابق ميل و هواى نفس خود عمل ميكنند و احكام تعطيل مىشود و عذر و بهانهتراشى فراوان خواهد شد ، كسى را باك از اينكه حقى ضايع شود نيست و يا انجام عمل باطل . در چنين زمانى پاك مردان خوار ميشوند و مردمان شرور و ناپاك عزت مىيابند . خشم خدا بر چنين مردم زياد خواهد شد . پس سعى كنيد از نظر خيرخواهى در انجام حق و حسن همكارى بر اين كار هيچ كس هر چه هم كوشا باشد در اطاعت خدا و فعاليت بكند در جلب رضايت پروردگار هرگز آن طورى كه شايسته جلال او است خدا را اطاعت نكرده و