العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
186
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
بآدم تمام اسماء را آموخت از كنار من صاحبان پرچمها گذشتند براى على و شيعيانش استغفار كردم . حنان بن سدير گفت اين حديث را بر حضرت صادق عليه السّلام عرضه داشتم به من فرمود : تو اين حديث را از سديف شنيدهاى ؟ ! گفتم اكنون هفت شب است كه برايم نقل كرده فرمود گمان نميكنم اين حديث از دهان پدرم براى احدى بازگو شده باشد . توضيح : استبعاد امام عليه السّلام براى اين است كه بيان فرمايد كه حديث از اسرار است شايسته نيست كه آن را افشا كنند در نزد نااهلان . تفسير فرات : حضرت صادق عليه السّلام فرمود هر دشمن ما و ناصبى منسوب به اين آيه است وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ . عامِلَةٌ ناصِبَةٌ . تَصْلى ناراً حامِيَةً . تُسْقى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ . مجلسى ميگويد : در فردوس ابن شيرويه نقل مىكند از ابن عباس كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود چهار نفرند كه من و خدا و تمام انبياى داراى مقام اجابت آنها را لعنت كردهاند . 1 - كسى كه در كتاب خدا بيفزايد 2 - تكذيب قدر خدا را نمايد . 3 - كسى كه خويشتن را با جبروت بزرگ شمارد تا خوار كند آن كسى را كه خدا عزيز كرده و عزيز نمايد كسى را كه خدا ذليل كرده و كسى كه حلال شمارد در باره عترتم آنچه را خدا حرام نموده . * ابو هريره از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل كرد كه فرمود چه شده گروهى را كه خويشاوندان و بستگان مرا مىآزارند هر كه خويشاوند و وابسته مرا بيازارد مرا آزرده و هر كه مرا بيازارد خدا را آزرده . * عباس بن عبد المطلب از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل كرد كه فرمود چه شده مىبينم گروهى را كه با هم صحبت ميكنند همين كه يكى از اهل بيت من رد مىشود سخن خود را قطع ميكنند به خدا سوگند در دل احدى ايمان وارد