العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
121
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
ابن قتيبه است هر دو وجه در خبر خوب است گر چه توجيهى كه ابن قتيبه نموده بهتر و سازگارتر است . ممكن است در توجيه خبر وجه سومى نيز گفت كه لغت شاهد و گواه آن است و در لغت يك معنى فقر اين است كه بينى شتر را سوراخ مىكنند و از آن ريسمانى مىگذرانند تا شتر چموش رام شود و چنين شترى را مفقور مىگويند و هر چيزى را كه سوراخ كنى و در آن اثرى بگذارى با لفظ « فقرته تفقيرا گفته مىشود از همين قبيل است فاقره . و شمشير مفقر هم گفتهاند . احتمال دارد كه منظور امام اين باشد هر كس ما را دوست بدارد بايد مواظب نفس خود باشد و آن را در اختيار بگيرد لجام سركشى بر او بزند و به طرف بندگى و اطاعت نفس خود را بكشد و از شهوتها خوددارى نمايد و او را بر صبر و شكيبائى بر چيزهائى كه ميل ندارد و با مشقت آنها را مىخواهد وادارد چنانچه همين كار را در مورد شتر چموش ميكنند اين وجه سومى است در مورد خبر كه ذكر نكرده .