العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
112
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
نيشابور شد سوار قاطر خاكسترى رنگ بود علماى نيشابور باستقبالش خارج شده بودند همين كه رسيد بسر چهار راه دانشمندان لجام قاطرش را گرفته گفتند يا ابن رسول اللَّه شما را به حق آباء طاهرينت سوگند مىدهيم كه ما را حديثى از آباء گرام خود صلوات اللَّه عليهم نقل فرما . امام عليه السّلام سر از هودج بيرون آورد و تن پوشى از خز داشت فرمود پدرم موسى بن جعفر از پدرش جعفر بن محمّد از پدرش محمّد بن على از پدرش على بن الحسين از پدرش حسين بن على سرور جوانان بهشت از امير المؤمنين از پيامبر اكرم نقل كرد كه فرمود جبرئيل به من خبر داد از روح الامين از خداوند پاك و بزرگ فرمود : من خداوند يكتايم كه جز من خدائى نيست بندگانم مرا بپرستيد ! بدانيد هر كه بديدن من آيد با گواهى دادن بلا إله الا اللَّه با اخلاص داخل دژ و حصار من شده و هر كه داخل حصار من شود از عذابم در امان است عرضكردند اخلاص شهادت لا إله الا اللَّه چيست ؟ فرمود : اطاعت خدا و پيامبرش و ولايت اهل بيت او . مجالس مفيد : ابو برده اسلمى گفت از پيامبر اكرم شنيدم مىفرمود : قدم برنمىدارد بنده در روز قيامت مگر اينكه از چهار چيز از او بازخواست ميكنند . از بدن و پيكرش كه در چه راه آن را فرسوده كرده و از عمرش كه در چه راه فانى كرده و از مالش كه از چه راه بدست آورده و در چه راه خرج كرده و از حبّ ما اهل بيت . مجالس مفيد : حنان بن سدير گفت من و پدرم به مردى از اولاد ابى لهب گذشتيم كه عبد اللَّه بن ابراهيم نام داشت مرا صدا زد و گفت ابو الفضل ! اين مرد ترا حديث مىكند - اسم مرد حديث گو را كه سديف نام داشت و در آخر حديث نقل كرده ولى اينجا نگفته از حضرت باقر عليه السّلام . ما نزديك آنها شديم و سلام كرديم به او گفت حديث را برايش نقل كن . او چنين نقل كرد : حضرت باقر عليه السّلام كه از اولاد پيامبر شخصى را نظير او نديده بودم