العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
99
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
بصائر : عبد الحميد بن نصر گفت حضرت صادق عليه السّلام فرمود منكر امام مفترض الطاعه ميشوند و از او كناره ميگيرند به خدا قسم در روى زمين مقامى بالاتر از مفترض الطاعه بودن نيست ابراهيم مدتها بود كه از طرف خدا به او وحى ميشد ولى مفترض الطاعه ( اطاعت فرض و واجب باشد ) نبود تا بالاخره خداوند خواست او را گرامى بدارد و عظمت بخشد فرمود إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً ابراهيم فهميد چه مقامى به او عنايت شده گفت وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي آيا در فرزندان من نيز هست فرمود لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ متعهد اين مقام ستمگران نميشوند حضرت صادق فرمود خداوند تصريح كرد كه اين مقام شايسته ذريه تو است نه ديگران كه ستمگرند . توضيح : اينكه فرمود ابراهيم مفترض الطاعه نبود يعنى مقام نبوت را داشت اما رسول نبود يا رسول بود اما رسالت او جهانى نبود و يا منظور اينست كه امام مفترض الطاعه براى انبيايى كه بعد مىآيند نبود . علل الشرائع : ضرار از هشام بن حكم پرسيد چه دليل هست براى امام بعد از پيامبر هشام پاسخ داد هشت دليل وجود دارد كه چهار دليل آن در شخصيت خانوادگى اوست و چهار دليل در شخص اوست اما آن چهار دليل كه در نژاد اوست 1 - داراى قبيلهاى معروف است 2 - شهرت نژادى دارند 3 - شهرت نسبى 4 - شهرت خانوادگى . و علت آن اينست كه اگر شهرت نژادى و نسبى و خانوادگى نداشته باشد ميتواند از هر خانواده در گوشه و كنار دنيا باشد چون چنين چيزى صحيح نيست ضمنا ما در جهان نژادى مشهورتر از محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم نداريم كه از جنس عرب و صاحب اين دين و دعوت اسلامى است كه بنام او در هر شب و روز بر فراز منارهها پنج مرتبه در مساجد و اماكن مقدسه فرياد ميزنند « اشهد ان لا إله الّا اللَّه و انّ محمّدا رسول اللَّه .