العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

94

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

است دو دسته در مورد من به هلاكت ميرسند با اينكه مرا گناهى نيست دسته اول دوستى كه افراط و زياده‌روى مىكند و دسته دوم كسى كه دشمن تند رو من است . ما بيزاريم از كسانى كه در باره ما غلو دارند و ما را بيش از حد بلند ميكنند همان طورى كه عيسى بن مريم از نصارى بيزارى جست خداوند در قرآن ميفرمايد : وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ « 1 » و در اين آيه ميفرمايد : لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ عيسى و ملائكه مقرب استنكافى از بندگى خدا ندارند و در آيه ديگر ميفرمايد : مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ عيسى بن مريم جز پيامبرى نيست كه قبل از او پيامبرانى بوده‌اند مادرش زنى پاك نهاد است و هر دو غذا ميخوردند فرمود : منظور از غذا خوردن اينست كه آنها تغوط ميكنند و مدفوع دارند هر كس مدعى ربوبيت براى انبياء و يا ائمه گردد و يا مقام نبوت را براى ائمه ادعا كند و يا مدعى امامت براى كسى كه امام نيست باشد ما از او بيزاريم در دنيا و آخرت . مأمون گفت : يا ابا الحسن نظر شما در باره رجعت چيست فرمود : رجعت يك واقعيت است در امت‌هاى قبل نيز بوده و قرآن شاهد آن است با اينكه پيامبر اكرم نيز فرموده هر چه در امت‌هاى پيشين اتفاق افتاده در اين امت نيز هست كاملا برابر و بدون ذره‌اى پس و پيش و فرموده است وقتى مهدى از فرزندانم ظهور كند عيسى بن مريم فرود مىآيد و پشت سر او نماز ميخواند و فرموده است اسلام غريب آغاز شد و در آينده نيز به حالت غربت خواهد رسيد اى خوشا به حال

--> ( 1 ) مائده 116 و 117