با دشمنان خود استدلال كنيد زيرا اين سوره اختصاص به فرمانروايان پس از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم دارد . شيعيان خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ هر ملتى در ميان آنها بيم دهنده‌اى هست يكنفر گفت نذير اين امت حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله است فرمود صحيح است امام پرسيد آيا در زمان زندگى پيامبر روى زمين نذير ديگرى وجود داشت ؟ جواب داد نه . حضرت جواد فرمود پس كسى كه فرستاده خدا است نذير و بيم دهنده او ديگر نيست چنانچه پيامبر اكرم فرستاده و نذير از جانب خدا بود . عرضكرد چرا . فرمود بايد پيامبر اكرم هنوز از دنيا نرفته نذير و جانشينى تعيين كند اگر بگوئى نه بايد پيامبر گروهى را كه در صلب و نهاد امتش هستند ضايع كرده و از بين برده باشد . سائل گفت مگر قرآن براى آنها كافى نيست فرمود چرا اگر مفسرى برايش داشته باشند گفت مگر پيامبر اكرم براى آنها تفسير نكرد فرمود چرا ولى براى يك نفر تفسير نمود و براى امت مشخصات آن شخص را معين و او علي بن ابى طالب عليه السّلام بود . سائل گفت گويا اين مطلب خاصى است كه عموم مردم تاب تحمل آن را ندارند فرمود آرى خداوند امتناع دارد جز اينكه پنهان پرستش شود تا موقعى زمان اظهار دين فرا برسد همانطور كه پيامبر اكرم با خديجه پنهان پرستش مىكردند تا دستور رسيد كه آشكار كنند . سائل گفت آيا جايز است فرمانروا و صاحب اين امر را پنهان كند ؟ فرمود مگر علي بن ابى طالب پنهان نكرد روزى كه پيامبر اسلام آورد تا بالاخره امرش را اظهار نمود گفت چرا فرمود همين طور است وضع ما تا موقع آن برسد . با همين اسناد از آن جناب نقل شده كه فرمود خداوند ليلة القدر را اول خلق دنيا آفريد و در آن شب اول پيامبر و اول وصى را آفريد و قرار داد كه