العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

5

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

آفريده‌هاى منيد و ائمه از نژاد و پيروان شمايند اين چنين شما را آفريدم آنگاه پيامبر اكرم فرمود : يا علي طينت و سرشت در صلب آدم بود و نور من و تو در پيشانى او پيوسته اين نور منتقل ميشد به پيشانى پيامبران برگزيده تا بالاخره طينت و نور هر دو منتهى بصلب عبد المطلب شد آنگاه به دو قسمت تقسيم گرديد خداوند مرا از يك نيمه آن آفريد و پيامبر و رسولم قرار داد و تو را از نيمه ديگر و جانشين و وصى و امام قرار داد وقتى ( در معراج ) از عظمت و جلال پروردگارم در فاصله يك زه كمان يا كمتر از آن رسيدم به من فرمود چه كسي از تمام بندگانم بيشتر ترا اطاعت مىكند . عرضكردم علي بن ابى طالب فرمود او را جانشين و وصى خود قرار ده كه من اين مقام را برايش قرار داده‌ام نام تو و او را قبل از آفرينش انسان‌ها بر عرش خود نوشته‌ام بواسطه محبتى كه با شما دارم و كسانى كه شما را دوست دارند و با شما محبت ميورزند و اطاعت ميكنند هر كه شما را دوست بدارد و اطاعت كند از مقربين در نزد من محسوب مىشود و هر كه منكر ولايت شما باشد و از در خانه شما انحراف ورزد از كافران گمراه نزد من محسوب مىشود . آنگاه پيامبر اكرم فرمود در اين صورت چه كسى ميتواند بين من و تو فاصله بياندازد با اينكه من و تو از يك نور و يك طينت هستيم تو از همه مردم شايسته‌تر هستى نسبت به من در دنيا و آخرت فرزندان تو فرزند من و پيروان تو پيرو من و دوستان تو دوست منند شما فردا در بهشت با من خواهيد بود . همين حديث در كتاب محتضر از صدوق نقل مىشود تا آنجا كه ميفرمايد شيعيان تو شيعه من و دوستانت دوست منند و آنها در قيامت با تو هستند در بهشت و همسايه منند . از كتاب منهج التحقيق باسناد خود از جابر از حضرت باقر عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود خداوند چهارده نور از نور عظمت خود چهارده هزار سال قبل از آفرينش آدم آفريد كه آنها ارواح ما هستند عرض شد آنها را نام ببريد كه آن