العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

37

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

و باحدى نمىسپارد او در شكم مادر شنوا و بينايش مىكند وقتى بر زمين قرار گرفت در شانه‌اش نوشته مىشود ( وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا » . كافى - ابراهيم جعفرى گفت از اسحاق بن جعفر شنيدم كه ميگفت از پدرم شنيدم كه اوصياء مادر به آنها حامله شوند يك سستى بر آنها عارض ميگردد مانند غش آن روز به همان حالت هست اگر شب باشد همان شب را سپس در خواب مىبيند مردى او را مژده ميدهد به پسرى دانا و حليم شادمان ميگردد بعد از بيدار شدن از خواب از طرف راست در گوشه خانه صدائى ميشنود : به بهترين فرد حامله‌شده‌اى و سيرت به نيكى است و چيز خوبى آورده‌اى مژده باد ترا به پسرى عليم و حليم در خود احساس سبكى مىكند ديگر ناراحتى از جنين و شكم خود ندارد . وقتى نه ماه گذشت در خانه حس شديدى را ميشنود در آن شبى كه فرزندش متولد ميگردد نورى در خانه مشاهده مىكند كه جز او و پدرش كسى آن نور را نمىبيند هنگام زايمان او را نشسته ميزايد چنان گشوده ميگردد كه چهار زانو متولد مىشود بعد از قرار گرفتن روى زمين ميگردد تا از قبله روى نگرداند و يا چهر رو به قبله باشد بعد سه مرتبه عطسه مىزند و با انگشت خود اشاره به حمد مينمايد ناف بريده و ختنه شده متولد ميگردد دندانهاى جلو قبل از نيش و دندان نيش و پيشين او ديده مىشود و در مقابل رويش چون شمشى طلا از نور ميدرخشد آن شب و روز پيوسته از دو دستش طلا ميريزد پيامبران نيز وقتى متولد ميشوند همين طورند اوصياء نيز بهترين اولاد انبياء هستند .