بخش دوم ولادت ائمه و انعقاد نطفه ايشان و احوال آنها در رحم و هنگام ولادت و بركت‌هاى ولادت آنها و برخى از معجزات امالى طوسى : ابو بصير گفت : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم فرمود در شبى كه امام متولد مىشود هيچ فرزندى متولد نخواهد شد مگر اينكه مؤمن است اگر در بلاد كفر نيز متولد شود خداوند او را بايمان رهبرى مىكند ببركت امام عليه السّلام . تفسير قمى : ابن مسكان از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود : وقتى خداوند امام را در رحم مادر مىآفريند بر بازوى راست او نوشته مىشود وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ . حسن بن راشد گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود وقتى خداوند بخواهد امام را بيافريند شربتى از زير عرش ميگيرد و بفرشته‌اى ميدهد تا بمادر او بخوراند « در بعضى نسخه‌ها است بپدرش » از آن شربت آفريده مىشود امام پس از تولد خداوند همان فرشته را ميفرستد و در پيشانى امام مينويسد : وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ وقتى آن امام از دنيا رفت