دل ابرها مگر اينكه مات و مبهوت قدرت تواند . آسمان نشانه شگفتيهاى تو است و زمين راهنما بستايش تو و بادها گسترش دهنده نعمتهايت و ابرها موهبت‌هاى ترا مىبارند تمام اينها شاهد لطف و عنايت و محبت تو است . من اقرار ميكنم به آنچه نازل كرده‌اى بوسيله پيامبران كه پدرمان آدم هنگام اعتدال نفس و جدائى از خلق سر بجانب عرش بلند نمود و در آنجا نوشته‌اى ديد لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ گفت خدايا اين كيست كه همراه نام تو است فرمود محمّد بهترين شخصى كه از نهاد تو خارج مىشود و از بين فرزندانت برگزيده‌ام ( و لولاه لما خلقتك ) اگر او نبود ترا نمىآفريدم . منزهى خدايا داراى علم نافذ و مقامى ارجمندى پيوسته نور محمّد در نهاد آباء و اصلاب در گردش بود و بهر صلبى كه وارد ميشد مردم باطاعت و پيروى او روى مىآوردند تا بالاخره منتقل بهاشم بهترين آباء گرام پيامبر پس از اسماعيل شد كدام پدر و جد و رئيس خانواده و فرمانرواى قبيله منبع پاكى و معدن فخرى را خدايا مانند هاشم قرار داده‌اى او را همسايه خانه خود قرار دادى و به او مشاعر و مفاخر بخشيدى سپس از هاشم بعبد المطلب منتقل كردى و او را به راه ابراهيم واداشتى و به او فهم تأويل و تفصيل حق دادى و عبد اللَّه و ابو طالب و حمزه را به او عنايت كردى و در قربانى بجاى عبد اللَّه فديه را پذيرفتى مانند همان كارى كه راجع بابراهيم در بارهء قربان كردن اسماعيل نمودى امتياز بخشيدى به ابو طالب در نژادش همان امتيازى كه باسحاق بخشيدى كه آنها را مقدس نمودى و برگزيده‌ها را در آنها قرار دادى . خدايا چنان مقام فرزندان ابو طالب را بلند كردى كه گردن‌ها به اين امتياز افراشته شد و نامهاى ايشان درخشيد آنها را معدن نور و كانون آن قرار دادى و برگزيده دين و مقام ارجمندش و فريضه وحى و سنت پيامبر سپس اجازه بعبد اللَّه در خارج كردن آن نور هنگامى موقع تطهير و پاك نمودن زمين شد از كافرانى كه