العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

269

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

بصائر : علي بن جعفر از حضرت ابو الحسن عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : ما در علم و شجاعت مساوى هستيم و در عطا بخشش‌ها به مقدارى كه بما دستور داده‌اند ( يعنى به مقدارى كه مصلحت هست علم يا مدال را مىبخشيم ) . بصائر : ابو بصير گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : يا ابا محمّد همه ما در اطاعت و امر مجراى واحد داريم و بعضى از بعض ديگر اعلم هستيم . بصائر : ايوب بن حر از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد يا از كسى كه او از حضرت صادق نمود كه پرسيديم آيا ائمه بعضى از بعض ديگر اعلم هستند فرمود : آرى علم آنها بحلال و حرام و تفسير قرآن يكى است . توضيح : شايد مراد اين است كه امام دوم اعلم از امام پيش از خود است در زمان امامتش بواسطه تجديد علم كه براى او مىشود و اگر چه بروح امام قبل نيز همين مطلب افاضه شود تا آخرين امام اعلم از اولين امام نباشد چنانچه بعدا توضيح داده خواهد شد ممكن اين خبر را حمل بر تقيه از غاليان شيعه نمود . مجالس مفيد : عبد الاعلى بن اعين گفت : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : اول ما دليل براى آخرى ما است و آخرين ما تصديق‌كننده اولين ما است سنت و روش در همه ما تساوى است خداوند هر گاه حكمى بكند آن را باجراء در مىآورد . توضيح : يعنى چون خداوند حكم كرده كه هيچ زمانى خالى از حجت نباشد بناچار بايد در هر زمان بيافريند كسى را مانند پيشوايان قبل باشد از نظر علم و كمال و وجوب اطاعت . اختصاص : مفضل گفت شنيدم حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين باب اللَّه است كه فقط از آن درب ميتوان رفت و راهى است بسوى خدا هر كه از غير آن راه رود هلاك شده همچنين براى همه ائمه هدى يكى پس از ديگرى اين مطلب جارى است آنها را اركان زمين قرار داده تا موجب تزلزل و ناراحتى مردم نشود و حجت بالغه او هستند بر ساكنين روى زمين و مردم زير آسمان .