العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

236

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

ميدهند و آنها را از اسلام بهره‌اى نيست . اختصاص : در دعا وارد شده « اللهم لا تجعلنا من الذين تقدموا فمرقوا و لا من الذين تاخروا فمحقوا ، و اجعلنا من النمرقة الاوسط » خدايا ما را قرار مده از كسانى كه پيش روى كردند و از دين خارج شدند و نه از كسانى كه عقب افتادند و هلاك شدند ما را قرار ده از گروه ميانه‌رو . كافى : مالك بن عطيه از يكى از اصحاب نقل كرد كه حضرت صادق عليه السّلام با خشم از خانه خارج شد . فرمود من چند دقيقه پيش براى كارى از خانه خارج شدم يكى از سياه‌هاى مدينه جلو من آمده گفت « لبيك يا جعفر بن محمّد لبيك » فورى به منزل برگشتم با ترس و لرز از اين حرفى كه به من نسبت داد همان دم به سجده افتادم در مقابل پروردگار و صورت به خاك ماليدم و كمال خوارى در مقابل خدا انجام دادم و از او بيزارى جستم نسبت به اين حرفى كه زد . اگر عيسى بن مريم خود را تبرئه نميكرد از آنچه خداوند بازخواست از او كرد چنان از گوش كر ميشد كه ديگر نمىشنيد و از چشم كور ميشد كه نميديد و از زبان لال ميگشت كه ديگر هرگز سخن نميگفت خدا لعنت كند ابو الخطاب را و او را با آهن بكشد . رجال كشى : عنبسة بن مصعب گفت حضرت صادق عليه السّلام به من فرمود از ابو الخطاب چه شنيدى گفتم او ميگفت شما دست بر روى سينه‌ى او گذاشته‌اى و فرموده‌اى حفظ كن اين مطلب را و فراموش نكن و اينكه شما داراى علم غيب هستى و به او فرموده‌اى كه گنجينه علم ما است و حافظ اسرار و امين بر مرده و زنده ما است . فرمود نه به خدا قسم بدنم به هيچ موضعى از بدن او نرسيده مگر دستش اما اينكه مدعى شده كه من علم غيب دارم به آن خدائى كه جز او پروردگارى نيست نميدانم خدا مرا پاداش در مورد اموات و مردگانم ندهد و نه خير و بركتى از جهت زندگان به من بدهد اگر چنين چيزى به او گفته باشم .