العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

220

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

روى زمين است هستيم . توضيح : شايد آيه را چنين تأويل كرده‌اند كه معنى رسل را ائمه گرفته‌اند و عمل صالح يعنى آفريدن آنچه بمصلحت نظام عالم است يا منظور از رسل پيروان ائمه گويا از خبر چيزى افتاده باشد اين مطلب را تأييد مىكند آنچه كلينى نقل كرده از سدير كه گفت به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم كه گروهى معتقدند شما خدا هستيد و از قرآن براى ادعاى خود شاهد مىآورند وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ . حديث را تا به آخر نقل كرده تا آنجا كه ميگويد بعضى نيز هستند كه مىگويند شما پيامبريد از قرآن دليل مىآورند يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ . استدلال آنها بر اين آيه كه ائمه پيامبرند بواسطه اينست كه رسل جمع است و خطاب متوجه حاضرين است يا كسانى كه بعد خواهند آمد به تبعيت از حاضرين جواب از اين توهم آنست كه خطاب به همه پيامبران است نه به اين طور كه به همه يك مرتبه خطاب شده هر كدام در زمان خودشان به اين مطلب خطاب شده‌اند بعضى گفته خطاب بعيسى است و جمع آوردن رسل از باب تعظيم و احترام است . رجال كشى : عبد اللَّه بن شريك از پدرش نقل كرد كه روزى علي عليه السّلام پيش همسرى كه از قبيله عنزه بنام امّ عمرو داشت بود كه قنبر وارد شد گفت بر درب خانه ده نفر ايستاده‌اند كه معتقدند شما خداى آنها هستى فرمود ايشان را وارد كن وارد شدند فرمود شما چه ميگوئيد گفتند تو خداى مائى و تو ما را آفريده‌اى و بما روزى داده‌اى . فرمود واى بر شما چنين چيزى مگوئيد منهم مانند شما مخلوق هستم آنها امتناع ورزيدند فرمود واى بر شما خداى من و شما اللَّه است توبه كنيد و برگرديد از اعتقاد خود گفتند ما برنميگرديم تو خدا و رازق و خالق ما هستى . فرمود قنبر برو چند نفر كارگر بياور قنبر رفت و ده نفر از كارگران با بيل