تفسير عياشى : ابى عمر و زبيرى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه عرض كردم بچه دليل امامت از فرزندان امام حسن خارج شد و بفرزندان امام حسين رسيد ؟ فرمود : وقتى حضرت امام حسين روز آخر زندگى را طى ميكرد نبايد به فرزندان برادر خود واميگذاشت و بايشان وصيت كند بدليل اين آيه وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ فرزند خودش از نظر خويشاوندى به او نزديكتر از فرزند برادرش بود و شايسته براى امامت بودند اين آيه فرزندان امام حسن را از امامت خارج نمود و امامت بفرزندان حسين عليه السّلام رسيد و آيه نيز به همين حكم ميكرد پس امامت در خانواده اوست تا قيامت . مناقب : ابو هريره گفت : از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم از اين آيه پرسيدم : وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ فرمود امامت را در فرزندان امام حسين قرار داده كه نه نفر از امامان از فرزندان او هستند كه از آن جمله مهدى اين امت است . كافى : عيسى بن عبد اللَّه بن عمر بن علي بن ابى طالب از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه من گفتم آقا اگر پيش آمدى براى شما شد كه خدا آن را برايم پيش نياورد چه كس امام بعد از شما خواهد بود اشاره به فرزند خود موسى نمود گفتم اگر براى ايشان پيش آمدى شد باز چه كسى امام خواهد بود ؟ فرمود : فرزندش گفتم اگر براى فرزند او پيش آمدى شد و يك برادر بزرگ و يك فرزند صغير بجا گذارد كدام يك امام خواهند بود فرمود پسرش امام است يكى پس از ديگرى در نسخه صفوانى نوشته پيوسته چنين خواهد بود . اكمال الدين : ابو بصير از حضرت باقر عليه السّلام در مورد آيه وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ نقل كرد كه فرمود اين امامت در حسين است كه منتقل مىشود از فرزند به فرزند ديگر ببرادر و عمو نخواهد رسيد . اكمال الدين : عبد الرحمن بن مثنى هاشمى گفت : به حضرت صادق عليه السّلام