العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
150
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
مجرم و مقصر ميداند بواسطه محروم شدن از اين مقام عالى . 3 - چون كمالات و علوم و فضائل آنها از فضل خدا است اگر اين نبود امكان انجام معصيت براى ايشان بود وقتى توجه بنفس خويش ميكنند و اين مقام و حالت كه دارند اقرار بفضل پروردگار ميكنند و عجز و ناتوانى خويش با عباراتى كه اشاره بصدور معصيت و گناه دارد خلاصه اينست كه ميگويند اگر توفيق تو نبود گناه ميكردم و اگر هدايتت نبود بخطا مبتلا ميشدم . 4 - چون ائمه عليهم السّلام پيوسته در راه ترقى بكمالات و صعود بدرجات عالى هستند در مورد معرفت خدا و ساير سعادات وقتى توجه بمعرفت پيشين خود مينمايد با كيفيت عملى كه انجام دادهاند اعتراف به تقصير مينمايند و توبه ميكنند ممكن است اين فرمايش پيامبر اكرم را مربوط به همين جهت دانست كه فرمود من در هر روز هفتاد مرتبه استغفار ميكنم . 5 - چون ائمه عليهم السّلام در مقام عالى معرفت هستند نسبت بپروردگار پس هر عملى كه انجام ميدهند با تمام كوشش خود باز آن را لايق پيشگاه پروردگار خويش نميدانند فرمانبرداريهاى خود را معصيت ميانگارند و از آنها استغفار ميكنند چنانچه گناهكار استغفار مىنمايد هر كس از جام محبت جرعهاى نوشيده باشد از پذيرفتن وجوهى كه ذكر شد امتناع ندارد عارف كامل و محب وقتى به غير محبوب خود توجه نمايد و يا ديگرى را به نظر آورد خود را از بزرگترين خطاكاران ميداند خداوند ما را موفق بوصول درجه محبين نمايد . * در اعتقادات صدوق مينويسد كه انبياء و پيامبران و ائمه عليهم السّلام معصوم پاك از هر نوع آلودگى هستند هرگز گناهى چه كوچك و چه بزرگ از آنها سر نميزند مخالفت با خدا نمىكنند و مطيع فرمان اويند هر كس آنها را در هر يك از حالات غير معصوم بداند ايشان را نشناخته ما معتقديم كه آنها متصف بمرتبه كمال و تمام و علم از ابتداى امر تا آخر هستند در هيچ يك از احوال خود نميتوان بايشان نسبت نقص و خطا و جهل داد .