العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
135
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
* محمّد بن عمار ياسر از پدرش نقل كرد كه از پيامبر اكرم شنيدم فرمود دو ملك نگهبان علي بر ساير فرشتگان موكل بر مردم افتخار ميكنند كه موكل بر علي عليه السّلام هستند زيرا آن دو بجانب خدا نرفتهاند با گناهى از علي كه موجب خشم خدا گردد . معانى الاخبار - يزيد بن حسن كحّال از پدر خود از موسى بن جعفر از پدرش از جدش از علي بن الحسين عليهم السّلام نقل كرد كه فرمود : امام از ما خانواده بايد معصوم باشد و عصمت صفتى نيست كه در ظاهر بدن باشد تا شناخته شود به همين جهت نميتوان تشخيص داد مگر اينكه تصريح بامامت او شود ( و منصوص از جانب حجت قبل باشد ) . عرضكردند آقا معنى معصوم چيست ؟ فرمود : او چنگ زده بريسمان خدا و آن قرآن است كه از يك ديگر جدا نميشوند تا قيامت امام راهنما بسوى قرآن و قرآن راهنماى بسوى امام است اينست معنى اين آيه إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ . توضيح : شايد منظور اين است كه معصوميت امام بواسطه چنگ زدن او بحبل اللَّه است به همين جهت امتياز عصمت را دارند نه به صرف ادعا يا معنى معصوم يعنى كسى كه چنگ به قرآن زده و از آن جدا نميشود . معانى الاخبار - حسين اشقر گفت : بهشام بن حكم گفتم معنى اين گفته شما چيست كه امام بايد معصوم باشد گفت من از حضرت صادق اين سؤال را كردم فرمود معصوم كسى است كه از تمام گناهان بتوفيق لطف خدا خوددارى كند خداوند در قرآن ميفرمايد : وَ مَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . صدوق رحمة اللَّه عليه در معانى الاخبار بعد از خبر هشام مينويسد : دليل بر عصمت امام اين است كه هر سخنى كه از كسى نقل مىشود ممكن است به چند