العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
104
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
چيزهائى كه جزء شرائط امامت است پاك و عارى بودن از هر عيب و از گناهان و معصيتهائى كه موجب آتش جهنم مىشود و علمى روشنگر كه تمام امتيازهاى مردم از حلال و حرام را بيان كند و علم بكتاب خدا عام و خاص و محكم و متشابه و رمزهاى دقيق و تأويلهاى بعيد و ناسخ و منسوخ آن . عرضكردم چه دليل وجود دارد كه امام عالم به تمام آنچه فرموديد هست ؟ فرمود : اين آيه از قرآن كه در باره رهبران دينى و پيشوايان مذهبى است إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ ما تورات را نازل كرديم در آن هدايت و نور است حكم مىكند بوسيله آن پيمبرانى كه اذعان و اعتراف دارند به حكم خدا براى كسانى كه دست از كفر كشيدهاند ( يا يهوديان ) منظور از ربانيين ائمه هستند نه پيمبران آنهايند كه مردم را با دانش خود پرورش ميدهند و منظور از احبار دانشمندان است كه امام و پيشوا نيستند سپس خداوند ميفرمايد : بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ با پيمانى كه از آنها گرفته شده راجع بحفظ كتاب خدا در اين آيه خداوند نفرموده : با پيمانى كه از آنها گرفته شد راجع به آنچه اطلاع دارند از كتاب . توضيح : زيرا مسلم است حفظ كتاب خدا در صورتى است كه عالم بكتاب و بجميع احكام و وارث علم از طرف پيامبر باشد كه اين مقام مخصوص ائمه عليهم السّلام است . ربانيون بائمه عليهم السّلام تفسير شده چنانچه روايت داريم كه علي بن ابى طالب ربانى اين امت است و احبار بدانشمندان شيعه تفسير گرديده . غيبت نعمانى : اسحاق بن غالب از حضرت صادق عليه السّلام در ضمن خطبهاى كه آن جناب راجع باحوال ائمه و امتيازات ايشان ايراد ميكرد ( ابتداى خطبه در دو صفحه قبل از بصائر تا اينجا نقل شد كه خداوند اعمال بندگان را نميپذيرد مگر بمعرفت امام بقيه خطبه چنين است :