است هر كس خداوند را در برابر نعمتش حمد و سپاس نمايد و بداند كه اين نعمت و يا اين توفيق فقط از او است نه غير او . خداوند نعمت را زياد مىكند . 82 - تمحيص . از حضرت صادق عليه السّلام كه به حضرت عرض شد عزيزترين مردم در نظر خدا كيست ؟ فرمود كسى كه بهنگام عطاء سپاسگزار باشد و بهنگام بلا و گرفتارى صبر و تحمل نمايد . 83 - امالى . گروهى از ابى المفضل . . . از حضرت هادى عليه السّلام از پدران بزرگوار كه امير مؤمنان عليهم السّلام فرمود . خداوند متعال نعمتى به بنده‌اش نداده كه آن قلبا " سپاسگزار آن بشود مگر اينكه پيش از تمام شدن شكر زبانى مستحق ازدياد نعمت خواهد شد 84 - دره باهره . حضرت جواد عليه السّلام فرمود . نعمتى كه شكر و سپاس آن نعمت نشود مانند گناهى است كه بخشوده نشود . 85 - نهج البلاغه امير مؤمنان عليه السّلام فرمود هنگامى كه اطراف و جوانب نعمت بشما رسيد شما با كم شكرى دنبالهء او را فرارى ندهيد و نيز فرمود خداوند متعال در هر نعمتى حقى دارد هر كس آن حق را ادا كرد نعمت بر او زياد مىشود و هر كس كوتاهى كرد خود را در خطر زوال نعمت قرار داده و فرموده بترسيد از كوچ كردن و از دست رفتن نعمت كه هر چه فرار كرد اين طور نيست كه برگردد . و نيز فرموده است خداوند اين روش را ندارد كه در شكر را به روى بنده‌اى باز كند و توفيق سپاس به او بدهد ولى در افزايش نعمت را به او ببندد و در دعا را باز كند ولى در اجابت را مسدود نمايد و در توبه را باز كند ولى در مغفرت و بخشش را ببندد . 86 - مشكاة الانوار . از علاء بن كامل كه گفت به حضرت موسى بن جعفر عليها السّلام عرضه داشتم . خداوند چيزهائى به من عنايت فرموده كه تصور نمىكردم به آنها برسم و نميدانم اينها از كجا آمده و بچه طريق فراهم شده ؟ حضرت فرمود آيا نميدانى كه اين حالت و اين اعتراف به نعمت خودش يك نحوه سپاس و شكر است ؟ و در روايتى است كه فرمود حمد و سپاس را كوچك مدان شايد مقصود اين است كه حمد و سپاس بزرگترين عامل جلب نعمت است . و از سعد بن يزيد كه گفت به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم . من مىبينم كسانى را در ناراحتى و ضيق معيشت و تهيدستى زندگى ميكنند ولى من در توسعه و آسايش زندگى هستم و دستم را بهر كارى كه ميبرم مىبينم بسود و خير من تمام مىشود از طرفى مىبينم كسانى را كه از من بهتر و برترند چنين نيستند و با اين وضع من ميترسم كه اين فراوانى نعمت و سود زياد استدراج و كيفرى باشد از خدا براى گناهان من ( وسائل آسايش بيشتر فراهم شود كه در نتيجه توفيق انجام