سكوت كه اصلا نه چيزى بگويد و نه عكس العملى انجام دهد . و حلم بالاتر است يعنى حرفى بگويد و كارى كند كه باعث بر طرف شدن فتنه و نزاع شود و موجب تسكين غضب گردد . پس حلم يعنى عقل و بكاربرد آن است . مؤلف . بسيارى از اخبار مربوط به اين باب در ابواب جوامع مكارم و صفات مؤمن و باب صفات بندگان خوب نقل شد . 30 - امالى . حسين بن محمد . . . از عبد الرزاق كه گفت كنيز حضرت سجاد داشت بدست حضرت آب ميريخت كه براى نماز وضوء بگيرد ناگهان ظرف آب از دست كنيز افتاد و صورت حضرت را مجروح كرد حضرت سر بلند كرد و بسوى كنيز نگاهى كرد كنيز گفت خداوند متعال ميفرمايد . و الكاظمين الغيظ حضرت فرمود خشم خود را فرو بردم . كنيز گفت و العافين عن الناس حضرت فرمود خداوند تو را عفو فرمايد . عرض كرد و اللَّه يحب المحسنين . فرمود برو كه آزادت كردم . 31 - امالى . ما جيلويه . . . از زراره از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود . روش ما اهل بيت عفو و گذشت است از كسى كه بما ظلم نموده است . 32 - امالى . از امير مؤمنان عليه السّلام كه فرمود . هيچ عزتى بالاتر از حلم و بردبارى نيست . 33 - امالى . ابن ناتانه . . . از ابن بكير از امام ششم عليه السّلام كه فرمود . براى مؤمن از جهت نصرت الهى همين بس است كه ببيند دشمنش آلوده به معصيت الهى است . 34 - در خصال هم از آن حضرت چنين نقل شده . 35 - امالى . ابن برقى . . . از ربيع حاجب كه منصور دوانيقى به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد . حديثى از خودت براى من بفرما تا از آن پند و اندرز گيرم و مرا با صدق و حقيقت از هلاكت و شقاوت باز دارد . حضرت فرمود . بر تو باد بحلم و بردبارى كه اساس و پايهء علم و دانش است . و هنگام قدرت و توانائى بر خود مسلط باش كه اگر آنچه را كه از دستت مىآيد انجام دهى مانند كسى هستى كه از خشم خويش انتقام گرفته و كينهء خود را به كار برد و يا كسى كه شهرت بصولت و شجاعت و تهور را دوست داشته باشد . و بدان اگر كسى را كه مستحق عقوبت است كيفر نمائى مهمترين مدح و توصيفى كه از تو مىشود و عدل و دادگرى است ( البته عدالت بهترين حالات و صفات است ) ولى حالتى كه موجب شكر و سپاس است كه در مقابل نعمت قدرت شكر نمائى و از اهل تقصير عفو و گذشت كنى از حالتى كه موجب صبر باشد بهتر و افضل است . منصور گفت اندرز خوبى فرمودى با بيان كوتاه تا آخر حديث . 36 - امالى . حسن بن عبد اللَّه . . . از عبد اللَّه بن زهير كه گفت علاء بن حضرمى بر پيامبر