لا احصى ثناء عليك انت كما اثنيت على نفسك من از حق ثنا و ستايش تو عاجزم خدايا تو آن طور هستى كه خود ستوده‌اى و نيز فرمود . ما عبدناك حق عبادتك و ما عرفناك حق معرفتك . 2 - كافى با همان سند از حضرت صادق عليه السّلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه فرمود . ما فتح اللَّه على عبد باب شكر فخزن عنه باب الزياده خداوند چنين نيست كه در شكر و سپاس را به بنده‌اى باز كند و توفيق شكر به او بدهد ولى در زياد شدن نعمت را بر او به‌بندد . بيان فخزن اى احرز و منع يعنى به‌بندد و باز دارد و نظير اين مطلب در نهج البلاغه كه فرمود . ما كان اللَّه ليفتح على عبد باب الشكر و يغلق عليه باب الزيادة كه به همان معنا است و اين هر دو اشاره است بآيهء شريفهء لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ . 3 - كافى : حميد بن زياد . . . از ابى بصير از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در شبى كه نوبت عايشه بود در حجرهء او بود عايشه گفت يا رسول اللَّه چرا اين قدر خود را برنج و تعب ميافكنى با اينكه خداوند گناهان گذشته و آينده تو را بخشيده است حضرت فرمود آيا من بندهء شاكر و سپاسگزار نباشم ؟ و نيز رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بر انگشتان پاهاى خود براى عبادت ميايستاد و خداوند اين آيه را نازل فرمود . طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ما قرآن را نازل نكرده‌ايم كه تو خود را بمشقت بيفكنى ايضاح اينكه عائشه به حضرت گفت خداوند گناهان گذشته و آيندهء تو را بخشيده است . اشارهء بآيهء شريفهء إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً « مُبِيناً . لغفر لك اللَّه ما تقدم من ذنبك و ما تأخر است . كه شيعهء اثنا عشريهء در تفسير و تاويل اين آيه چند نظر دارد . 1 - منظور از گناه گناه است است كه از جهت شدت اتصال و وحدت بين پيغمبر و امت عمل امت عمل پيغمبر محسوب شده است كه معناى آيه چنين مىشود . ما اين فتح بزرگ مكه را به تو عنايت كرديم كه در نتيجه خداوند گناهان امت تو را ببخشد . كه مؤيد اين تفسير روايتى است كه مفضل بن عمر از حضرت صادق عليه السّلام نقل نمود . كه شخصى از حضرتش