العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
358
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
كارهاى خداپسند در ظاهر داشته باشد ولى با اعمال زشت خود در مقام مبارزه با خدا باشد در روز قيامت خشم و غضب الهى را خواهد ديد . 16 - امالى طوسى عدهاى از ابو مفضل . . . از حضرت عبد العظيم از حضرت جواد از پدرانش عليهم السّلام كه امير مؤمنان عليه السّلام فرمود . بيمارى و مرض خود اجر و پاداشى ندارد ولى موجب آمرزش تمام گناهان مىباشد . و همانا پاداش و اجر در گفتار زبانى ( ذكر خدا و غيره ) و در اعمال و كارهاى بدنى است و خداوند بفضل و كرم خود بنده را از اثر نيت صادق و درست و داشتن باطن نيك داخل بهشت ميفرمايد . 17 - نهج البلاغه . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود . كسى كه رابطه خود را با خدا نيكو كند خداوند متعال هم رابطه مردم را با او خوب و نيكو مينمايد و كسى كه كار آخرت خود را اصلاح كند خداوند كارهاى دنيوى او را اصلاح خواهد نمود و كسى كه در درون خود واعظ و هشداردهندهاى داشته باشد از جانب خدا براى او حافظ و نگهبانى خواهد بود و فرمود هر كس داراى عاقبت و پايانى است شيرين يا تلخ . و فرمود كسى كه درون و باطن خود را اصلاح نمايد خداوند برون او را اصلاح مينمايد و كسى كه وظايف دينى خود را انجام دهد خداوند كارهاى دنياى او را كفايت خواهد فرمود و كسى كه رابطه خود را با خدا نيكو نمايد خداوند براى نيكو كردن رابطه مردم با او كافى خواهد بود . و نيز فرمود . بدان كه هر ظاهرى باطنى همانند آن دارد ( ظاهر و برون حكايت از باطن و درونى مطابق با آن دارد ) آنجا كه ظاهر . خوب و پاك است باطن هم پاك و طاهر است و آنجا كه ظاهر خبيث و بد است باطن هم خبيث است . و پيامبر صادق و راستگو صلى اللَّه عليه و آله فرمود . ممكن است خداوند بندهاى را دوست بدارد ولى نسبت باعمالش خشمگين باشد و يا به عكس عمل را دوست بدارد و خود بنده را دشمن بدارد و بدان كه هر عملى بمنزله گياهى است و هر گياهى نيازمند به آب است و آبها مختلف و گوناگون است آن گياهى كه با آب خوب و پاكيزه آبيارى شود غرس و تنه آن خوب و ميوهاش شيرين خواهد و آنچه كه از آب بد مشروب شود آن گياه بد و ميوهاش تلخ ميگردد . بيان . شايد منظور از ظاهر و باطن اين باشد كه ظاهر يعنى اعمال و كارهائى كه انسان در ظاهر انجام ميدهد . و باطن يعنى نيتها و عقايد انسان بنا بر اين نقل گفتار پيامبر بعنوان استثناء از آن دو مطلب است ) ظاهر خوب حاكى از باطن خوب . ظاهر خبيث حكايت از باطن ناپاك دارد ) حاصل اينكه غالبا ظاهر اشخاص با باطن آنها مطابق است و گاهى ممكن است بر خلاف باشد همان طورى كه در اين حديث از پيامبر اكرم ( ص ) نقل شد و ممكن است اين بيان اشاره بعاقبت و پايان كار انسان باشد يعنى اعمال و افعالى كه در آخر عمر