نباشد اصولا هيچ چيز او را كفايت نميكند و به هيچ چيز راضى نخواهد شد . و نيز روايت ميكنيم . كسى كه ارزش خود را شناخت دچار هلاكت نخواهد شد . مردم نسبت به تحصيل مقدار قوت و نياز خود توبيخ و ملامت نميشوند بلكه نسبت به تحصيل ما زاد بر نياز ملامت ميشوند سپس فرمود . چه بسا كه مقدار كافى براى زندگى زياد است و به آسانى بدست مىآيد . و نيز فرمود . هر كس كه به روزى اندك از خدا راضى شود خدا هم به عمل اندك از او راضى مىشود و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت شد كه فرمود . هر كس از ما چيزى را درخواست كند به او عطا ميكنيم و كسى كه اظهار بىنيازى كند خدا او را بىنياز مينمايد . و نيز روايت است كه اگر راجع بقناعت مطالبى در فكر خود احساس ميكنى زندگى رسول خدا را در نظر بگير كه خوراكش نان جو و شيرينيش خرما و وسيله گرم كردنش شاخه درخت خرما بود آن هم اگر پيدا ميشد . 18 - مصباح الشريعه . حضرت صادق عليه السّلام فرمود . اگر شخص قناعت‌گر سوگند ياد كند كه هر دو جهان را دارد خداوند متعال او را تصديق مينمايد و بسوگندش مواخذه نميكند از لحاظ عظمت رتبهء قناعت . و اساسا چرا بنده قانع بقسمت الهى نباشد با اينكه خود ميفرمايد . نَحْنُ قَسَمْنا " بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا زخرف 33 معيشت و نحوهء زندگى دنيا را ما خود ميان آنان قسمت كرده‌ايم پس كسى كه يقين به اين مطلب داشته و خدا را در آنچه كه بخواهد و به آنچه اراده‌اش تعلق بگيرد تصديق نمايد و بداند كه غفلت از طرف او كه يقين به ربوبيت او دارد تصور نميشود چنين شخصى توليت و تصدى تقسيمات را بدون واسطه فقط با او ميداند و به او نسبت ميدهد و كسى كه به همان قسمت قسمت شده قناعت كند از حزن و غصه و دروغ و رنج روحى و جسمى آسوده است . و هر چه كه از حالت و صفت قناعت كاسته شود به همان نسبت برغبت و تمايل دنيوى انسان افزوده مىشود . و صفت طمع و رغبت به دنيا ريشهء و اساس همهء بديها است و دارندهء اين دو صفت نجاتى از آتش ندارد مگر اينكه توبه كند . و از اين جهت پيامبر اسلام فرمود . قناعت ثروت و سلطنتى است كه زوال ندارد و قناعت مركبى است كه به طرف رضاى الهى و بهشت ميبرد و راكب را به آنجا ميكشاند . بنا بر اين بايد در آن چيزهائى كه ندارى و به تو داده نشده توكلت به خدا باشد و نسبت به آنچه به تو داده شده راضى و خشنود باشى و صبر در مشكلات داشته باشى كه صبر نشانهء استوارى كارها است . 19 - سرائر موسى بن بكر از بندهء صالح ( موسى بن جعفر عليهم السّلام ) كه پيامبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله فرمود . محبت و دوستى با مردم نصف عقل است و رفق و مدارا كردن