در امالى طوسى نيز از مفيد . . . از داود بن سليمان از حضرت رضا از پدران بزرگوارش عليهم السّلام چنين نقل شده است مؤلف . پاره‌اى از اخبار مربوطه در باب ورع و در باب مكارم نقل شد . 18 - معانى الاخبار . على بن عبد اللَّه . . . از انس بن مالك كه گفته است رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نزد اصحاب و ياران خود آمد و فرمود . هر كس دو چيز را براى من ضامن شود من براى او بهشت را ضمانت ميكنم . ابو هريره عرض كرد پدر و مادرم فدايت باد من آن دو چيز را ضامن ميشوم آن دو چيز چيست ؟ رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود كسى كه ما بين دو فك خود زبان و ما بين دو پاى خود را حفظ كند من بهشت را براى او ضامنم يعنى كسى كه زبان فرج خود را حفظ كند . البته اسباب و موجبات گرفتاريها از اين دو عضو ريشه ميگيرد . و جنايت زبان عبارت است از كفر به خدا و گفتار باطل و تهمت و بهتان و الحاد و ياوه‌گوئى در باره اسماء و صفات الهى و غيبت و سخن‌چينى كه همه اينها از جنايت‌هاى زبان است و جنايت و انحراف و گناه فرج عبارت است از آميزش نامشروع خداوند تبارك و تعالى فرموده است . وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ . إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ . فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ سوره مؤمنون 50 آنان كه فرج خود را حفظ نمايند مگر در مورد همسران و كنيزان خود كه در اين مورد ملامت و توبيخ ندارند . پس كسى كه دنبال غير اينها باشد آنان از حد و مرز خود تعدى و تجاوز كرده‌اند . 17 - معانى الاخبار . ابن وليد . . . از مردى از اصحاب ما بنام ابراهيم كه گفت از حضرت امام حسن مجتبى عليه السّلام معناى مروت و مردانگى سؤال شد . فرمود . داشتن عفاف دينى . اندازه‌گيرى خوب در زندگى . صبر در برابر مشكلات . 18 - محاسن . از پدرش . . . از ابى بصير از حضرت باقر عليه السّلام كه شخصى خدمتش عرضه داشت . اعمال من خيلى كم است و در انجام كارهاى استحبابى ضعيفم روزه و نماز مستحبى من اندك است ولى اين اميد و اين تصميم را دارم كه بجز حلال غذائى نخورم و جز در مورد حلال اعمال شهوت نكنم حضرت فرمود كدام كوششى برتر و بهتر از عفت شكم و فرج است ؟ 19 - محاسن . ابن محبوب . . . از ابى برزه كه از اصحاب پيامبر بود و نابينا بود در خبرى طولانى نقل نموده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود . من بر امت خود پس از درگذشتم بيمناك نيستم مگر نسبت به سه چيز 1 - جهل و گمراهى پس از معرفت و شناختن