و مستحبات را با خلوص انجام دهى و بر اين عمل مداومت كن كه اين دو چيز اصل و اساس است . پس كسى كه مقيد به اين دو چيز باشد و حق آنها را ادا كند و با حدودشان انجام دهد بهمهء خوبىها دست يافته است كه بهترين عبادت آن عبادتى است از رياء در امان باشد و از آفات خالص‌تر و دوامش بيشتر باشد گر چه اندك و كم باشد . اگر واجبات و مستحباتت سالم شد پس تو اهل نجاتى . و بترس از اينكه در بساط سلطان و مولاى خود گام نهى مگر با كمال ذلت و مسكنت و با خوف و تعظيم و تمام كارهاى خود را از رياء و خودنمائى خالص بدار و ضمير و سرّت را از قساوت و تيرگى حفظ كن . كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود . نمازگزار در حال مناجات با پروردگار خويش است ( بايد كاملا داراى خضوع باشد ) بنا بر اين بايد حيا و شرم نمائى كه خداوند متعال كه عالم به نجواى تو است و آگاه بضمير و درون و نهان تو است باطن و سر تو را غير مناسب با حضور ببيند و طورى باش كه هميشه تو را مشغول به آن عملى كه خواسته و تو را به آن دعوت كرده است ببيند . و بزرگان از گذشتگان هميشه در زمان ما بين دو واجب در مقام اصلاح آن دو واجب بوده‌اند يعنى عمل واجب و فرضى را كه انجام ميدادند مرتب در صدد اين بوده‌اند كه اعمال انجام شده آيا نقص و عيبى داشته يا نه و در مقام اين بودند كه اعمال آينده را كامل‌تر و خالى از نقص انجام دهند . و در اين فرصت بفضائل و مستحبات مىپرداختند و در اين انديشه بودند كه پيكره عمل را روح خلوص بدهند . چون بدن و پيكره بدون روح كوچكترين ارزشى ندارد . حضرت سجاد عليه السّلام فرمود . تعجب ميكنم از كسى كه در مقام فضيلت‌ها و انجام مستحبات است در حالى كه فريضه و عمل واجب را ترك كرده و اين روش نابخردانه از اين جهت است كه از شناخت و معرفت خداوند جاهل و نادان است و عظمت او را درك نكرده و مشيت و لطف او را كه نعمت لياقت و شايستگى تكليف را به او عنايت فرموده و او را براى امر و فرمانش انتخاب نموده ناديده گرفته و توجه به اين موهبت الهى ندارد . 18 - سرائر . از حريز از زراره از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود . بدان كه اول وقت هميشه افضل از وسط و آخر وقت است پس تا ميتوانى اعمال خير را زودتر انجام ده و تاخير مينداز و محبوب‌ترين اعمال در نزد خداوند متعال آن عملى است كه انسان مداومت بر آن داشته باشد گر چه كم و اندك باشد . 19 - تفسير عياشى . حلبى از بعض اصحاب . . . كه حضرت باقر به حضرت صادق عليه السّلام فرمود . اى فرزند بر تو باد كه ميان دو عمل بد و زشت عمل نيك انجام دهى كه اين عمل نيك آن دو را محو و نابود ميسازد . حضرت صادق عرض كرد چطور ؟ يعنى چه ؟ حضرت باقر فرمود مثلا خداوند ميفرمايد .