العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
157
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
داشته باشيد با كمال راحتى برزق و روزى خود ميرسيد همان طورى كه پرندهگان صبحگاه با شكم گرسنه از آشيانهء خود بيرون مىآيد و شامگاه شكمش سير است . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود . كسى كه دوست دارد نيرومندترين مردم باشد راهش اين است كه توكل بر خدا داشته باشد . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود . آن كس كه اعتماد به خدا كند هميشه از طرف خدا سرور و خوشحالى خواهد ديد و كسى كه توكل بر خدا كند خداوند امور او را كفايت خواهد كرد . پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود . كسى كه دوست دارد كه از همه پرهيزكارتر باشد بايد توكل بر خدا كند شخصى كه داراى صفت توكل است از همه پرهيزكارتر است . حضرت باقر عليه السّلام فرمود . آن كس كه توكل بر خدا كند شكست نميخورد و آن كس كه تمسك به خدا جويد هيچ نيروئى نميتواند او را فرارى دهد و منهزم نمايد . 52 - تمحيص . از سعيد بن حسن كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود . براى من هيچ فرقى نميكند و هيچ گونه تفاوتى ندارد كه فقير و تهيدست باشم و يا غنى و ثروتمند زيرا خداوند متعال ميفرمايد من آنچه كه در بارهء مؤمن انجام دهم همانا خير او در آن است . 53 - تمحيص از ابو عبيده حذاء از حضرت باقر عليه السّلام كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرموده خداوند متعال ميفرمايد بعضى از بندگان من صلاح دين آنها و سالم ماندن ايمان آنان در صورتى است كه فقر و تهيدست و مريض باشد و لذا من آنان را به فقر و مرض مبتلا مينمايم كه در اين حال دينش سالم ميماند و ثروت براى اين گونه افراد خطرناك است . و بعضى از بندگان مؤمن در طريق عبادت و بندگى كوشش فراوان دارد از خواب شيرين برخاسته و سر از بالش نرم برميدارد و مشغول تهجد و شبزندهدارى مىشود و خود را در اين راه برنج و تعب ميافكند ولى من مخصوصا به منظور حفظ دين او يك شب يا دو شب خواب را بر او مسلط نموده و او تا صبح در خواب ميماند و هنگامى كه بيدار مىشود مىبيند كه تهجد و عبادت شبانه را انجام نداده بر خود خشمگين شده و مصيبت زده خود را سرزنش مىكند و اگر او را به حال خود و به همان طريق عبادت و شبزندهدارى رها كنم موجب پيدايش صفت رذيله عجب در او خواهد شد و باعث بزرگبينى عملش مىشود و اين حالت او را به پرتگاه سقوط و هلاكت ميكشاند چون خود - پسند شده و اعمال و عبادتش را بزرگ و با ارزش مىبيند با اينكه در همين حال در سر حد تقصير و كوتاهى است و در نتيجه از مقام قرب دور مىشود و او خيال مىكند كه به من نزديك و مقرب مىشود . بنا بر اين نبايد اهل عمل اتكاء و اعتمادشان باعمال و عباداتى كه انجام ميدهند باشد كه هر چه سعى و كوشش در عبادت نمايند و خود را در تمام طول عمر به رنج و تعب