كيست آنكه به من اميدوار شود براى رسيدن بحوائج و من او را نرسانم ؟ 42 - فقه الرضا . از عالم ( حضرت موسى بن جعفر عليهم السّلام ) حديث ميكنم كه فرمود . كسى كه ميخواهد از همه مردم قوىتر و نيرومندتر باشد بايد بر خدا توكل كند . از حقيقت و حدود توكل سؤال شد كه چيست ؟ فرمود اينكه بجز خدا از هيچ چيز ترس و خوف نداشته باشى و نيز فرمود . بىنيازى و عزت با هم در حركت هستند هنگامى كه محل توكل را يافتند ( شخصى كه بر خدا توكل كند ) همان جا وطن ميكنند و نيز فرمود . توكل بر خدا داراى درجات و مراتبى است كه يكى از آن درجات اين است كه در تمام كارهاى خود وثوق و اعتمادت به خدا باشد . و آنچه كه در بارهء تو انجام دهد راضى و خشنود باشى . و روايت شده كه خداوند متعال به حضرت داود عليه السّلام وحى فرمود . هر كس از بندگان من اعتصام و تمسك به من نمايد و تكيه بمردم نكند و واقعا در نيت و دل خود اين طور باشد اگر تمام اهل زمين و آسمان و آنچه كه ما بين آنها است بخواهد به او مكر و حيله كنند نميتوانند در بارهء او كارى بكنند و من براى او راه رهائى و نجات از آنها قرار مىدهم . و هر كس از بندگانم كه اعتصام و اعتمادش به غير من باشد و در دل خود اتكاء و توجه به من نداشته باشد من تمام اسباب و وسائل آسمانى را از دست او خارج و زمين را بر او سخت و سفت خواهم نمود كه هيچ سودى به دستش نيايد و ابدا باكى ندارم كه در چه بيابانى هلاك شود . و نيز روايت از عالم عليه السّلام مينمايم كه فرمود . خداوند متعال ميفرمايد - بعزت و جلالم سوگند و بلندى و ارتفاع مقامم قسم . كه هر بنده‌اى خواست مرا بر خواست خود مقدم بدارد من در دل و درون او را بىنياز ميگردانم و فكر او را متوجه آخرت مينمايم - و بيچارگى و تنگدستى او را كفايت نموده و آسمانها و زمين را ضامن رزق او خواهم نمود . و خود در تامين خواستهء او هستم و دنيا با كمال نرمى و تسليم بسوى او خواهد آمد . و قسم بعزت و جلال و ارتفاع و بلندى مقامم هر بنده‌اى كه خواست خود را برخاست من مقدم بدارد من اميدش را نااميد نموده و از دنيا فقط همان مقدار مقدر به او خواهم داد . و نيز روايت مينمايم كه بعضى از علماء ميگفته است كه اگر دنيا سراسر خير محض و خوبى خالص باشد خداوند بالاخره آن كسى را كه بخواهد هلاك كند هلاك مىكند و اگر فرضا دنيا سراسر و بطور كلى شر و خطر و زيان باشد خداوند آن كسى را كه اراده كند نجات دهد نجات ميدهد . چه پاك و منزه است خداوند متعال و نيز روايت شده كه فرموده‌اند . اميد تو به آنچه مايوس هستى بيش از اميدت به آنچه كه اميدوار هستى باشد . كه چه بسا چيزهائى كه هيچ اميدى به آن نيست انسان بدست مىآورد مثلا موسى بن عمران باميد آوردن آتشى براى اهل بيت خود حركت كرد ولى خداوند لطف خاصى به او نموده و با او سخن گفت و با دستيابى بمقام شامخ نبوت مراجعت كرد . و بلقيس ملكه سباء بيرون رفت ولى توفيق اسلام آوردن را بوسيله سليمان بدست آورد و ساحران و