العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
108
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ ما كانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا حاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضاها وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ . يعقوب بفرزندان خود گفت همه با هم از يك در داخل مصر نشويد و از درهاى متفرق وارد شويد و من البته با اين دستور نميتوانم چيزى كه از طرف خدا مقرر شده دفع نمايم حكم و فرمان تنها از آن خدا است بر او توكل كردهام و همهء متوكلان بايد بر او توكل كنند . و هنگامى كه مطابق دستور پدر وارد شدند اين عمل هيچ حادثه حتمى را كه از طرف خدا بوده از آنها نمىتوانست دور سازد فقط حاجتى در دل يعقوب بود ( تسكين خاطر ) كه از اين راه انجام يافت . و از اثر تعليمى كه به او دادهايم آگاهى خوبى دارد ولى اكثر مردم نميدانند . يوسف 83 عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ . اميدوار به خدا هستم كه همهء فرزندان مرا به من برساند كه او دانا و مصلحتبين است . يوسف 86 قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ آيا من بشما نگفتم كه از طرف خدا چيزهائى را ميدانم كه شما نميدانيد ؟ . رعد 14 تا 16 لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلَّا كَباسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ لِيَبْلُغَ فاهُ وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ - الى قوله تعالى قُلْ أَ فَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا دعوت و خواندن به حق و بجا براى خدا است ( كه اين دعا و خواندن را مىشنود و اجابت مىكند ) ولى آنهائى كه مشركان ميخوانند و متوجه آنها ميشوند پاسخ دعاى مشركان را نميتوانند بدهند . اين مشركان مانند كسى هستند كه دستش را به طرف آب ميبرد تا بنوشد و بدهانش برساند و اين آب هرگز بدهانش نميرسد و اين دعا و خواندن كفار بتهاى خود را جز ضلالت و گمراهى بيش نيست . تا آنجا كه فرموده . بگو به اينها آيا شما غير از خدا اولياء و دوستان و سرپرستانى را انتخاب نمودهايد كه مالك هيچ سود و زيانى حتى براى خود نيستند . ( پس چگونه مىتوانند سودى را بشما جلب و يا زيانى را بر طرف سازند ) رعد 30 قُلْ هُوَ رَبِّي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ مَتابِ او است خداى من كه جز او خدائى نيست فقط بر او توكل نموده و بسوى او توبه و بازگشت است . ابراهيم 11 - 12 وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . وَ ما لَنا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدانا سُبُلَنا وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلى ما آذَيْتُمُونا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ مؤمنان بايد فقط بر خدا توكل نمايند . و ما چرا توكل بر خدا نداشته باشيم با اينكه او ما را براههاى سعادت هدايت فرموده و ما مسلما در برابر آزارهاى شما صبر خواهيم كرد و توكّلكنندگان بايد فقط بر خدا توكل نمايند .