العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
25
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
انتخاب ميكنم او را براى خودم و دوست ميدارم او را به حدى كه هيچ كس را بر او مقدم نخواهم داشت ( محبت من به او از همهء بيشتر است ) . هر كسى واقعا و حقيقتا مرا بجويد مىيابد مرا و كسى كه دنبال غير من باشد مرا نخواهد يافت . پس اى مردم رها كنيد آنچه را كه موجب فريب شما شده و بيائيد به طرف لطف من و همراهى و همنشينى و الفت با من مأنوس و آشناى من باشيد تا من هم آشنائى و انس با شما داشته باشم و بمحبت و دوستى با شما شتابان شوم . و خداوند به يكى از صديقين وحى فرمود . كه من بندگانى دارم كه دوست ميدارند مرا و من هم دوست دارم آنان را آنان مشتاق من و من هم مشتاق آنان هميشه در ياد من و من هم در ياد آنان هستم . اگر راه و روش آنان را بگيرى دوست دارم تو را و اگر عدول كنى و از راه آنان منحرف شوى دشمن ميدارم تو را . عرض كرد پروردگارا علامت و اوصاف آنان چيست ؟ خطاب رسيد در طول روز ( كه با مردم معاشر هستند و كارهائى دارند ) مراقب و نگهبان خود هستند - و يا منتظر پايان شدن روز ميباشند - همان طورى كه شبان مراقب گوسفندان است و ميل و علاقهاى بغروب آفتاب دارند همچنان كه پرندگان علاقهاى بآشيانه خود دارند و چون شب آنان را گرفت و تاريكى فرا رسيد و بسترها گسترده شد و پردهها كشيده شد و هر دوستى با محبوب خود خلوت كرد آنان قدم در محراب نهاده و بعبادت ميايستند و در برابر من صورتها را به خاك مىسايند با من مناجات و رازگوئى دارند در مقابل انعام و احسان من كرنش و تواضع و فروتنى دارند گروهى ناله و فريادكنان و گريان گروهى با اشك و آه شكوه به درگاه حق دارند گروهى مشغول عبادت ايستاده نشسته و عدهاى در حال ركوع و سجود مىبينم زحمت و مشقتهائى كه تحمل مىنمايند به منظور جلب لطف من و مىشنوم شكوههائى كه ميكنند براى محبت و دوستى من . ( و من پاداشتهائى به آنان خواهم داد ) اول پاداشى كه ميبخشم به آنان سه چيز است 1 - دلهاى آنان را به نور خود روشن سازم كه حقائق و مطالبى را بازگو ميكنند از من همچنان كه من اوصاف و حالاتى از آنها بيان ميكنم . 2 - اگر تمام آسمانها و زمينها و آنچه در آنها است براى آنان باشد باز هم ناچيز ميدانم او را براى آنان . 3 - با كمال لطف و وجهه خدائى به آنان اقبال نموده و روى مىآورم آيا هيچ ميدانى كسى كه من اقبال كامل و توجه تام به او بنمايم كسى ميتواند بداند كه من به چنين انسانى چه خواهم داد ( عطا و پاداش بزرگى كه مىدهم قابل تصور و درك نيست ) . 29 - اعلام الدين ديلمى - در حديث آمده كه موسى بن عمران عليه السلام عرضه داشت . پروردگارا مرا از علامت و نشانه رضا و خشنوديت آگاه بنما - خداوند وحى فرمود