سوارى به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله اهدا شد كه كسرى يا قيصر روم خدمت حضرت اهداء نموده بود حضرت سوار بر آن استر شد و يال او را در دست گرفت و مرا برديف خود پشت سرش سوار كرد . فرمود اى پسر ! مراقب خدا باش و دستور او را حفظ و مراعات كن تا او هم تو را حفظ و نگهدارى نمايد . خدا را فراموش نكن تا همه جا در پيشاپيش خود عنايت و نصرت او را ببينى . در حال آسايش و راحتى با خدا رابطه و آشنائى داشته باش كه او هم در مواقع شدت و گرفتارى با تو رابطه و آشنائى داشته باشد . اگر چيزى ميخواهى از او بخواه . اگر مدد و يارى ميطلبى فقط از او استعانت نما و كمك بخواه . قلم تقدير آنچه را كه واقع شده نوشته است . اگر تمام مردم كوشش كنند آنچه را كه خدا مقدر نفرموده به تو برسانند ممكن نيست آن سود را به تو برسانند . اگر بتوانى داراى صبر باشى و حالت يقين را هم داشته باشى چه نيكو است و اگر نتوانستى خود را به مرحله يقين برسانى بدان صبر و استقامت در ميدان حوادث و تحمل ناگواريها خير فراوان و فوائد زيادى دارد و بدان كه در پايان صبر نصرت و ظفر هست و فرح و گشايش دنبال رنج و گرفتارى است و ناراحتى و دشوارى به يسر و آسايش منتهى مىشود . از امام ششم عليه السّلام نقل شده كه فرمود . صبر و استقامت سرمايه و ضامن بقاء ايمان است . و نيز فرمود نسبت صبر به ايمان نسبت سر انسان است به بدن همان طورى كه اگر سر از بدن جدا شود بدن لاشه‌اى بيش نيست ، همچنين اگر صفت صبر و استقامت در انسان نباشد ايمان هم ثبات و بقائى ندارد و حفص بن غياث گويد حضرت صادق عليه السّلام فرمود . كسى كه صبر و تحمل را انتخاب نمايد مدتش كوتاه و كسى هم كه بىتابى نمايد مدت او هم كوتاه است ( همين چند روز دنيا است چه آن طرف را بگيرد و با متانت و صبر باشد و چه اين راه را گرفته و ناراحتى و خود خورى نمايد ) سپس فرمود . بر تو باد كه اين در همه حال و جميع كارهاى خود صبر و استقامت را پيشه خود كن . كه خداوند متعال محمد صلّى اللَّه عليه و آله را مبعوث برسالت نمود و به او دستور صبر و ملايمت داد و فرمود اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلًا . وَ ذَرْنِي وَ الْمُكَذِّبِينَ سوره مزمل 10 در مقابل ياوه گوئى اين كفار صبر و استقامت داشته باش و با ملايمت و نرمش شر آنها را از خود دور كن و آنان را طرد نما و تكذيب‌كنندگان را رها كن كه من خود به حساب آنها ميرسم و نيز خداوند متعال ميفرمايد : ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ . وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ سوره فصلت 34 زيان و بدى اينها را با طريق خوب و ملايمى از خود دور كن كه در اين صورت آن كس كه ميان تو و او دشمنى و عداوت است بطورى نرم و خوش برخورد مىشود كه نظير دوستان و خويشاوندان ميگردد . البته اين صفت را صبركنندگان و افرادى كه از اخلاق